menu
Mijn Series +

Game of Thrones - Seizoen 8 (2019)

mijn stem
3,35 (155)
155 stemmen

Verenigde Staten
Fantasy / Drama

ontwikkeld door David Benioff en D. B. Weiss
met Emilia Clarke, Peter Dinklage en Kit Harington

Geïnspireerd op de sage van de succesvolle fantasieboeken Een Lied van IJs en Vuur van George R.R. Martin, speelt deze HBO dramaserie zich af in een fantasiewereld waar zomers jaren kunnen duren en winters zelfs een heel leven lang. Dwars door de intrigerende aarden van het zuiden, de wilde gronden van het oosten, het bevroren noorden en tot aan de oude Muur die het rijk beschermt tegen het mysterieuze obscure van hierboven, vechten de machtige families van het Zeven Koninkrijken om de Troon van Westeros te veroveren.

  1. Winterfell
  2. A Knight of the Seven Kingdoms
  3. The Long Night
  4. The Last of the Starks
  5. The Bells
  6. The Iron Throne
  1. Game of Thrones: The Last Watch (special)

TRAILER

https://www.youtube.com/watch?v=rlR4PJn8b8I

Wanneer je deze, als ook andere ingevoegde media op de site wilt zien, dan moet je hier even toestemming voor geven.

Met het tonen hiervan wordt er mogelijk door een andere partij cookies geplaatst en/of wordt je ip-adres geregistreerd, zonder dat TvMeter hier invloed op heeft. Lees ons privacybeleid voor meer informatie over hoe TvMeter met je privacy omgaat.

zoeken in:
avatar van catdog
3,5
geplaatst:
Degelijke afsluiter. Ik was juist wel te spreken over voorgaande afleveringen maar dit vond ik wel heel erg vlot in elkaar geknutseld met een strik eromheen.

Dany’s verhaal werd binnen no-time afgewerkt en kreeg helemaal geen ruimte meer om te ademen. Wat we vervolgens te zien krijgen is eigenlijk de afwerking van de overgebleven personages en wat hun toekomst is. De ene is sterker dan de ander.

Voor een serie die jarenlang het beste was wat series op TV te bieden had is ‘degelijk’ bij lange na niet voldoende. Dit komt een beetje over alsof de makers eigenlijk geen zin meer in de serie hadden en vlot een einde bedachten zonder het sterke schrijfwerk van de eerdere seizoenen.

Nog steeds beter dan het gros van de series op tv en dat vergeten mensen nu nogal snel, maar dit einde voelt niet helemaal bevredigend aan met de serie die het ooit was. Misschien even laten sudderen. Jammer is iig dat Game of Thrones niet geëindigd is als het beste wat TV te bieden heeft maar dat het het moet doen met “degelijk”. De meesterlijke onderhuidse spanning waar ze jarenlang zo sterk in waren was compleet afwezig. Lang zal deze finale niet bij de mensen blijven naspoken iig en dat is best zonde.

avatar van DjFrankie
3,5
geplaatst:
Wat ik hier veel voorbij zie komen is de snelheid waarmee deze laatste afleveringen gaan, en dat komt inderdaad de serie niet ten goede. In dit laatste deel ligt het accent weer op de dialogen. De draak redt de afl door de troon voorgoed te vernielen, die voor genoeg bloedvergieten heeft gezorgt.
Maar het is nu rustig in het land, en de Stark heersen in de 6 koninkrijken in winterfell en achter de muur.

avatar van brajoapau
brajoapau (moderator)
geplaatst:
off-topic berichten verwijderd.

3,5
geplaatst:
Uiteindelijk kan ik me wel vinden in de manier waarop de verhaallijnen afgehandeld worden en waar de personages aan het eind terecht zijn gekomen. Het vreemdste is natuurlijk dat Bran op de troon belandt. Dit leek mij nooit een serieuze optie, maar hoe het nu gedaan werd houdt het min of meer wel steek.. Het grootste probleem van deze aflevering was echter weer de gehaastheid, waar het hele seizoen onder geleden heeft.

Deel 1 van de aflevering vind ik beduidend beter, tot aan Dany's dood en het schitterende stukje met Drogon dat er op volgt. De manier hoe de council vervolgens verloopt is wel een dieptepunt in het seizoen en de hele serie wat mij betreft.. Er zitten trouwens wel weer een pak prachtige shots in deze aflevering waar ik toch met open mond van genoten heb.

Zelf ga ik niet mee in de negatieve hype die nu over het internet raast. Ja, er was duidelijk een dalende lijn in het schrijfwerk. Helemaal kwalijk kan je dat D&D niet kwalijk nemen. Ze zaten zonder het bronmateriaal. De twee zaken die me het meest hebben gestoord waren de excursie voorbij The Wall om een wight gevangen te nemen en hoe de verhaallijn van de Nightking zich ontplooit heeft. Mad Queen Dany daarentegen vond ik wel sterk, ook al ging het ook hier allemaal te snel.

Om de serie volledig in de schoonheid te laten eindigen die ze verdiende was een 9de seizoen nodig geweest. Met seizoen 8 als de afwikkeling van alles omtrent de Nightking en seizoen 9 als de ultieme strijd voor de troon.

Zo is het niet gelopen en dat blijft jammer. Maar ik zal toch met plezier op de serie terugkijken en ongetwijfeld nog eens van vooraf aan beginnen. Want iets dergelijks zullen we niet snel meer voor de kiezen krijgen.

avatar van tommykonijn
3,5
geplaatst:
Ook hier iemand die zich niet meteen 'fan' van de serie zou willen noemen. Drie seizoenen lang vond ik dit een alleraardigste serie, maar ik snapte niet waar iedereen nou zo laaiend over was. Ik vond het bij vlagen wat langdradig allemaal. Pas vanaf seizoen 4 begon het een stuk meer bij mij te leven. Ik ben de serie daarna een stuk meer gaan waarderen, maar ik zal nooit iemand zijn die de namen van alle randpersonages kan opdreunen of diezelfde randpersonages meteen in het bijbehorende Huis kan plaatsen.

Maar goed, ik heb aan enkele seizoenen vier sterren toegekend, dus het moge duidelijk zijn dat ik hier graag naar kijk. Seizoen 8 had het natuurlijk bij voorbaat al niet gemakkelijk, maar ik moet me aansluiten bij het merendeel dat vindt dat de hooggespannen verwachtingen niet helemaal worden waargemaakt. Het grootste probleem vind ik dat het seizoen slechts zes afleveringen telt. Er is een hoop potentie voor een spectaculaire climax, maar het moordende tempo zorgt ervoor dat een stuk geloofwaardigheid en bijbehorende emoties verloren gaan. Ik vind het een prima idee om Daenerys uiteindelijk te laten overlopen naar de 'dark side', maar de manier waarop het hier gepresenteerd wordt, geloofde ik gewoonweg niet. Ik geloof best dat er hier en daar wat foreshadowing in eerdere seizoenen te zien was (wat dat betreft verheug ik me er er wel op om de serie als geheel later nog eens te herzien), maar het feit dat ze hier opeens even besluit een complete stad uit te moorden is veel te radicaal. Dit is overigens enkel en alleen aan het script te wijten en niet aan Emilia Clarke. De verandering die Dany doormaakt op het moment dat de stad zich heeft overgegeven, wordt expressief erg goed door Clarke gebracht. Ik zag ook echt wel het kwaad in haar op het moment dat ze in de laatste aflevering haar leger toesprak. Het komt alleen nooit écht aan, omdat haar verandering te gehaast is uitgewerkt.

Zo zitten er meerdere gemiste kansen in dit seizoen. Ondanks dat 'The Long Night' op zich een goede aflevering is, vond ik het einde een beetje lachwekkend. Die Night King deed me altijd al aan Darth Maul denken, en nu blijkt ook nog dat beiden op een soortgelijke (makkelijke) manier om het leven komen. Ook een vooraanstaand personage als Cersei Lannister wordt hier wel erg lullig uitgeschakeld en Jaime handelt compleet onbegrijpelijk tijdens die laatste afleveringen. Het leek er bijna op alsof de schrijvers hem per se dood wilden hebben en hem daarom maar terugstuurden naar King's Landing. Ook vind ik het jammer dat het seizoen zich alleen afspeelt in Winterfell en King's Landing. Enerzijds natuurlijk wel logisch, want daar spelen de twee grote conflicten zich af, maar de wereld voelt op deze manier wel een stuk kleiner dan zoals die werd weergegeven in bijvoorbeeld seizoen 6. Dat laatste wordt tevens veroorzaakt doordat personages zich wederom bliksemsnel verplaatsen wanneer het plot dat nodig acht; iets dat nog steeds niet in overeenstemming is met de eerste seizoenen.

Op zich is al het goede van de voorgaande seizoenen nog steeds aanwezig: de cast presteert prima en visueel is het nog altijd van een hoog niveau. Het seizoen weet ook van begin tot eind te vermaken en je bent na iedere aflevering weer benieuwd naar het vervolg. Met het einde heb ik in principe ook vrede, dus ik kan niet zeggen dat de serie eindigt met een domper, maar ook hier geldt weer: het komt gehaast over. Alle ingrediënten voor een goed slotseizoen zijn aanwezig, dus het is ontzettend jammer dat nu vooral een gevoel van haastigheid overheerst. Het voelt een beetje krom dat een jarenlange, rustige opbouw zo vluchtig ten einde komt. Ik heb het seizoen echter niet als een complete ergernis ervaren. Vermaak is hier zeker nog te vinden en het mag ook benoemd worden dat sommige personages (bijvoorbeeld Jorah) wél een waardig afscheid krijgen.

Kleine 3,5*

avatar van Flavio
3,0
geplaatst:
TLichte verbetering na seizoen 7, maar kan het verder alleen maar eens zijn met iedereen die vindt dat de schrijvers zich maar matig van hun taak gekweten hebben de laatste tijd. Kwam al wat makkelijk toepasbare (grote) verbeteringen van fans tegen wat erop wijst dat het ofwel een haastklus was ofwel er weinig interesse in het bronmateriaal bestond.

Zelf kan ik weinig met berichten als een mooi einde voor die en die, of fijn dat zus en zo toch met pietje blijft- ik vind closure van bepaalde karakters nooit zo belangrijk, het moet kloppen in het GoT universum. Dus dat the Hound en the Mountain eindelijk hun battle hadden was volledig voorspelbaar, leuk uitgevoerd maar totaal niet passend. Zelfde geldt voor het meisje dat de reus omlegt, Jaime die Brienne haar maagdelijkheid ontneemt en Euron die Jaime toevallig op het strand tegenkomt- aan dat soort behaagziek en ongeloofwaardig schrijfwerk heb ik echt een broertje dood.

Niet alles viel tegen, ik vond de verwoesting van King’s Landing best intens en dat geldt ook voor de slag om het noorden, maar er had zoveel meer in gezeten als ze de tijd ervoor hadden genomen.

Niet alleen de schuld van de schrijvers maar ook van Martin die al 10 jaar vooruitbeweegt als een invalide slak met tegenwind. Volgende keer maar beter wachten met filmen tot het bronwerk klaar is.

avatar van J.Ch.
4,0
geplaatst:
Het is voorbij…

Na dagen angstvallig spoilers te hebben vermeden, heb ik dan eindelijk de finale van Game of Thrones gezien. Door rigoureus weg te blijven van het internet ben ik er bijna volledig blanco ingegaan, het enige dat ik wist was het lage cijfer op IMDb (en zelfs dat had ik liever niet geweten). Deze review schrijf ik ook zonder dat ik heb gelezen wat anderen op dit forum ervan vinden, dus dit is mijn rijkelijk late, maar onbeïnvloede mening. Als ik die mening in één woord moest samenvatten, dan zou dat zijn: passend.

Om bij het begin te beginnen: de opening credits zijn opnieuw aangepast, een fraai detail. Daarna krijgen we de ‘stille tocht’ van Tyrion, Jon en Davos te zien. Een sterke keuze van de makers om zoveel tijd te besteden aan de uitdrukking op hun gezicht, zonder dialoog, zonder muziek. Jon heeft een aanvaring met Grey Worm, een duidelijke voorbode van wat er komen gaat. We volgen Tyrion naar de kelders, waar hij zijn broer en zus vindt. Behalve dat het een dramatische scène is, laat het ook zien waar Tyrions prioriteiten liggen.

Dan komt eindelijk maar toch Daenerys in beeld. Als zegevierend heerser spreekt ze haar troepen toe. Ik vind dit een uitstekende scène, de culminatie van haar karakter. Daenerys is uiteindelijk niet iemand die in een vlaag van verstandsverbijstering onschuldigen heeft vermoord. Dit is iemand, dit is áltijd iemand geweest, die gelooft dat zij uitverkoren is om de wereld te bevrijden, tegen welke prijs dan ook. Dit komt terug in haar scène met Jon, daarover later meer. Na Daenerys’ triomfantelijke speech volgt er een kleine, maar uitstekende scène met Tyrion. Een paar zinnen, Tyrion die zijn pin van zich afgooit, en de triomf van Daenerys is voorbij. Uitstekend acteerwerk van Dinklage en Clarke hier.

Ik weet dat veel mensen niet gelukkig zijn met de ontwikkeling van Tyrion de laatste seizoenen. Ik heb daar altijd weinig moeite mee gehad en vind het mooi om te zien waar het hem toe geleid heeft. De Tyrion van de eerste paar seizoenen was slim maar ook blind. Het is in deze aflevering dat hij eindelijk alles helder ziet, inclusief zijn eigen rol in de ellende. Zijn gesprek met Jon is hier een eerste bewijs van. Daarnaast is het een mooie vergelijking tussen de twee personages. Beiden hebben op hun eigen manier geworsteld om te doen wat juist is, ook al gaat het overal tegenin. Tyrion was altijd de pragmatische, tot hij tegen beter weten in vasthield aan zijn geloof in Daenerys. Als hij inziet hoezeer hij ernaast zat, kiest hij voor de eervolle oplossing: hij keert vrijwillig terug naar zijn koningin en dient zijn ontslag in. Jon, altijd de principiële zoon van Ned Stark, bevindt zich nu juist in een positie waarin hij geen andere keus lijkt te hebben dan de pragmatische; handelen voor het grotere goed al is het oneervol.

Zo komen we bij de scène tussen Daenerys en Jon. Eerst zien we Daenerys richting de troon lopen in een duidelijke terugverwijzing naar haar visioen in seizoen 2. Even lijkt het alsof ze er toch in slaagt erop te gaan zitten, maar ze wordt tegengehouden door Jon. De scène ontvouwt zich eigenlijk zoals verwacht: Daenerys gelooft nog altijd heilig in haar missie, Jon probeert Daenerys te overreden, Daenerys ziet zijn probleem niet en spreekt uiteindelijk haar eigen doodvonnis uit (’I know what is good. And so do you. (…) You’ve always known.’ ), Jon verraadt Daenerys met een kus. Ik had verwacht dat het ongeveer zo zou eindigen, ik was alleen mild verbaasd dat het relatief snel gebeurde. De manier waarop Jon haar lichaam vasthoudt deed me sterk denken aan de dood van Ygritte. Het geldt voor mij als een onderstreping van mijn overtuiging dat Jon altijd voorbestemd is geweest om grote offers te brengen omwille van het groter goed. Om de dood van Daenerys ben ik (vanzelfsprekend) niet rouwig, wat mij onverwacht toch raakte was de reactie van Drogon. Ik vind het ook een mooi moment als Drogon besluit om niet Jon, maar The Iron Throne te vernietigen. Het is de troon, niet Jon Snow, die uiteindelijk de ondergang werd van de Mother of Dragons.

Dan zijn we ineens een paar weken verder. Ik was even gedesoriënteerd. Blijkbaar is iedereen van belang opgetrommeld (door Sansa? Dat werd me niet helemaal duidelijk) om in King’s Landing te beslissen over het lot van het koninkrijk. Tot mijn verrassing zijn ook de reeds lang uit zicht geraakte Edmure Tully en Robin Arryn hierbij. Overigens is dit wel een scène waar ik wat gemengde gevoelens over heb. De personages lijken hier wat plompverloren te zijn geplant om het verhaal voort te duwen. De humor is wat pijnlijk. En dan komt Tyrion met een oplossing waar ik totaal niet aan gedacht heb en die ik aanvankelijk wat absurd vond. Mijn eerste gedachte was ‘maar niemand mag Bran! Niemand wil hem op de troon!’. Iets later begon ik me te bedenken dat dat juist misschien de reden is waarom het werkt. Niemand is vurig vóór of tégen Bran, hij heeft geen vijanden, hij gaat geen dynastie stichten, hij heeft duidelijk weinig interesse in persoonlijk gewin. Of, zoals Tyrion in een andere situatie zegt: ’No one is very happy. Which means it’s a good compromise.’ Zodoende begon ik me met het idee te verzoenen, klaarblijkelijk net als de verzamelde nobelen. Totdat Sansa toch wat onverwacht haar poot stijf houdt. Je zou gedacht kunnen hebben dat Sansa niets liever wilde dan haar familie op de troon, maar ze geeft hier haar verantwoordelijkheidsgevoel voor het Noorden prioriteit. En ze komt er nog mee weg ook…

Tyrion lijkt opgelucht te zijn dat hij erin geslaagd is Bran tot heerser uit te roepen en is van plan van het toneel te verdwijnen. Als Bran hem niet wil laten gaan, stelt Tyrion zich nog nederiger op dan eerder tegenover Jon. Nederigheid is echt iets wat Tyrion heeft moeten leren. Desondanks, of dankzij, verkrijgt hij de positie waarin we hem zo ongeveer allemaal willen zien: Hand of the King (al hadden we niet verwacht dat het deze King was). Het oordeel dat Bran over hem uitspreekt (’he’s made many terrible mistakes. He’s going to spend the rest of his life fixing them’ ) sterkt mij in de overtuiging dat Bran als koning lang niet zo’n slecht idee is.

Nu het grote besluit genomen is, krijgen we van zo ongeveer alle personages een mooi afgerond einde te zien:
- Tyrion bezoekt Jon in de gevangenis, waar Jon eerder hem bezocht, en laat hem vrij (ik zie echt overal parallellen deze aflevering, in dit geval met scènes tussen Tyrion en Jaime). We zien hem vervolgens aan het werk in een scène die misschien net iets te ongemakkelijk/luchtig is, maar die me tegelijkertijd het gevoel gaf dat het wel goed komt met The Six Kingdoms.
- Grey Worm vertrekt met zijn mannen richting Naath. Wie weet vindt hij daar iets van zijn menselijkheid terug.
- Brienne schrijft Jaimes heldendaden op. Ik had zelf nog niet eens bedacht dat ze dat zou kunnen gaan doen, maar ik ben erg blij dat we het te zien krijgen. Daarnaast lijkt ze Jaime te hebben opgevolgd als Commander of the King’s Guard.
- Podrick lijkt het tot ridder in diezelfde King’s Guard te hebben geschopt.
- tot mijn verbazing heeft Bronn een goede positie aangeboden gekregen. Ik zou hem persoonlijk niet meer vertrouwd hebben nadat hij met een kruisboog opdook in de vierde aflevering, maar goed.
- Sam heeft, in een variatie op de populaire theorie, weliswaar A Song of Ice and Fire niet zelf geschreven, maar heeft blijkbaar wel de titel bedacht, en zit op een plek waar zijn talenten goed tot hun recht komen. Mooi zo.
- Davos neemt tot mijn verbazing geen afscheid van de politiek. Gelukkig voor hem dient hij nu een koning die minder de neiging heeft om zichzelf in de problemen te werken, en kan hij zich weer met schepen bezighouden.
- Arya gaat op avontuur. Niet naar Braavos blijkbaar, maar ik wil niet klagen.
- Sansa wordt Queen in the North. Ik had het zelf niet beter kunnen bedenken.
- Jon neemt netjes afscheid van zijn familie en vertrekt vervolgens in ballingschap naar het Hoge Noorden (wat ik zo ongeveer had voorspeld). Daar vindt hij niet alleen Tormund, maar ook Ghost terug (tot grote opluchting van vele fans, stel ik mij zo voor). Dit verbeeldt hoe Jon zijn afkomst als Targaryen achter zich laat en thuiskomt in het Noorden. Terwijl hij de mensen beyond the Wall leidt, zien we de eerste tekenen van de lente.


Het is een lang verhaal geworden, maar wat wil je dan, voor de finale van Game of Thrones? Ik ga er ongetwijfeld nog meer over te zeggen hebben, wat wellicht niemand interesseert, maar eerst ga ik dit laten bezinken.

avatar van Alathir
1,5
geplaatst:
Jammer dat een serie zo moet eindigen. Met de finale zelf kan ik nog wel min of meer leven. Voorspelbaar maar die twist (Bran koning) kan ik wel begrijpen. Maar de twee afleveringen die de 2 meest epische veldslagen uit de tv geschiedenis hadden moeten tonen, zijn compleet gefaald. Geen greintje spanning en de schrijvers schrijven zoals het hun belieft.

avatar van J.Ch.
4,0
geplaatst:

Animosh schreef:

En de keuze voor Bran vond ik persoonlijk erg vreemd. (…) Bran wordt zonder enige ervaring (en serieuze tegenstand) de nieuwe koning.

Is het niet juist het hele idee van die Three-Eyed Raven dat hij het geheugen en de ervaring van alle mensen in één persoon verzameld is? Ik bedoel, ik had het zelf ook niet verwacht…
J.Ch. schreef:

- Bran is dit seizoen alleen aanwezig om Jaime en Theon een kans te geven iets goed te maken. Ik betwijfel of hij nog meer te doen krijgt. Hij gaat aan het eind verder noordwaarts om ergens met een boom te vergroeien.

…maar hoe langer ik erover nadenk, hoe meer het klopt. En van wie zou die serieuze tegenstand nog moeten komen? Er is niemand meer met een claim op de troon (met uitzondering van Gendry misschien, maar die ziet dat heus niet zitten) en elke andere aanwezige op de bijeenkomst zou op tegenstand zijn geduid. Niemand heeft veel reden om voor of tegen Bran te zijn. Om nogmaals Tyrion te citeren: ’No one is very happy. Which means it’s a good compromise.’


Alathir schreef:
Maar de twee afleveringen die de 2 meest epische veldslagen uit de tv geschiedenis hadden moeten tonen, zijn compleet gefaald. Geen greintje spanning en de schrijvers schrijven zoals het hun belieft.

Vond je The Long Night op geen enkel moment spannend? Niet toen de fakkels uitgingen, niet als Arya zich schuilhoudt in de bibliotheek? Voor aflevering 5 geldt dat je het nauwelijks een veldslag kunt noemen. In plaats van episch is het eerder een ontluisterende weergave van hoe ver Daenerys bereid is te gaan in haar strijd tegen de tirannie.

Flavio schreef:
Niet alleen de schuld van de schrijvers maar ook van Martin die al 10 jaar vooruitbeweegt als een invalide slak met tegenwind. Volgende keer maar beter wachten met filmen tot het bronwerk klaar is.


Met die laatste conclusie ben ik het eens. Ik snap de kritiek op de schrijvers, maar de heftigheid ervan is niet helemaal rechtvaardig. Ik betwijfel of iedereen tevreden zou zijn geweest met het einde als dit wel volledig op Martins werk was gebaseerd (er zijn volgens mij ook veel mensen die zich weigeren neer te leggen bij de ondergang van Daenerys) maar het is wel héél moeilijk om het goed te doen als de bron van het verhaal halverwege is opgedroogd.

Als ik de reacties hierzo lees, lijkt er met name sprake te zijn van milde teleurstelling. Teleurstelling omdat dingen te snel of te weinig onderbouwd gebeuren, waar ik me op zich wel in kan vinden. Maar vergeleken met de rest van het internet (bijvoorbeeld IMDb, waar de laatste aflevering wel heel laag scoort) is het oordeel mild, en lijkt men met de ontknoping an sich wel te kunnen leven. Ikzelf hoop begin komende week met een recensie van het gehele seizoen te komen.

avatar van Animosh
2,5
geplaatst:
J.Ch. schreef:
Is het niet juist het hele idee van die Three-Eyed Raven dat hij het geheugen en de ervaring van alle mensen in één persoon verzameld is? Ik bedoel, ik had het zelf ook niet verwacht … maar hoe langer ik erover nadenk, hoe meer het klopt. En van wie zou die serieuze tegenstand nog moeten komen? Er is niemand meer met een claim op de troon (met uitzondering van Gendry misschien, maar die ziet dat heus niet zitten) en elke andere aanwezige op de bijeenkomst zou op tegenstand zijn geduid. Niemand heeft veel reden om voor of tegen Bran te zijn.

Oké, hier een aantal redenen voor tegenstand dan:
- Om te beginnen is het feit dat iemand een "goed verhaal" zou hebben nogal een onzinnige reden om iemand koning te maken. Voor wie zou dat doorslaggevend moeten zijn? De relevantie van de mening van het gewone volk is net weggelachen, en hoewel dit iemand voor de hoge heren van Westeros misschien wat sympathieker zou kunnen maken zouden andere factoren veel zwaarden moeten wegen. Daarnaast heeft Jon een veel beter verhaal, dus op dit punt is hij niet eens de beste kandidaat.
- Bran heeft geen enkele claim op de troon, dus hem op de troon zetten is in feite een coup: Jon en Gendry zouden allebei meer legitimiteit gehad hebben. Nu zou je kunnen zeggen: maar ze wilden het wiel breken, dus afkomst was niet relevant! Maar dat was de droom van Daenerys. Als anderen die droom blijkbaar deelden had daar eerder aandacht aan moeten worden besteed.
- Dat Bran uit een koninkrijk komt dat zich zojuist heeft afgescheiden ondermijnt zijn claim verder. Daar is namelijk geen enkele precedent voor, en waarom zouden de andere koninkrijken daar - gezien hun onderlinge belangen - akkoord mee gaan? In de VS was er jarenlang drama over het (valse) gerucht dat Obama niet in de VS geboren zou zijn, in Westeros zijn ze blijkbaar zo progressief dat het er niet toe doet.
- Zijn religie. In het Noorden geloven ze in de "Old Gods", en de Three Eyed Raven in het bijzonder is daar nauw mee verbonden, maar in de rest van het land aanbidden ze de "New Gods". Niet ideaal.
- Onzekerheid. Bran is een lege huls, blijkbaar zonder enige wensen en verlangens, en dat maakt hem enorm onvoorspelbaar. Zelfs als we veronderstellen dat hij welwillend is en ernaar zal streven om een goede koning te zijn hebben we geen idee wat dat voor hem betekent. Wat voor beleid staat hij voor? Is hij eervol als Jon, of pragmatisch als Tyrion? Als de belangen van zijn familieleden in het geding komen, kan hij dan onpartijdig zijn? (Dat hij Sansa zo makkelijk onafhankelijkheid gunde is geen goed teken.) Is hij een progressieve heerser die bereid is om de belangen van het volk te verdedigen tegenover de heersende klasse, of handhaaft hij de status quo? Niemand die het weet. Om George R. R. Martin te citeren (uit dit interview):
Lord of the Rings had a very medieval philosophy: that if the king was a good man, the land would prosper. We look at real history and it’s not that simple. Tolkien can say that Aragorn became king and reigned for a hundred years, and he was wise and good. But Tolkien doesn’t ask the question: What was Aragorn’s tax policy? Did he maintain a standing army? What did he do in times of flood and famine?
Game of Thrones had zulke vragen ook moeten beantwoorden, in ieder geval in zekere mate. Nu hebben we geen enkel idee waarom mensen Bran zouden steunen - dat "niemand hem haat" is geen goede reden, want dat geldt voor de meeste mensen die aanwezig zijn (en eigenlijk iedere willekeurige burger in het land).
- Gebrek aan opbouw. Ja, ik geef dat dode paard gewoon nog een schop! Als Bran de potentie had om zo'n wijze heerser te zijn had de serie dat beter op moeten bouwen. Nu was Bran slechts een plotmechanisme om af en toe een grootse onthulling op te rakelen: hij kwam nooit met wijze adviezen, en leek weinig interesse te hebben in het lot van Westeros. Een paar van zulke scènes hadden hem een geloofwaardiger heerser gemaakt in mijn ogen, maar ja, D&D wilden waarschijnlijk (zoals vaak) de verrassing maximaliseren. Overigens: hoewel zijn kennis in zijn voordeel spreekt maakt veel kennis je niet automatisch een goede heerser. Anders zouden (laten we zeggen) politicologen en historici allemaal ideale heersers zijn. Het is minstens zo belangrijk hoe je die kennis toepast, welke lessen je er uit trekt, en vaak blijkt kennis van het verleden bij lange na niet voldoende om problemen in het heden op te lossen. Daarnaast is er een flink verschil tussen feitelijke kennis en daadwerkelijke levenservaring: een documentaire kijken over het leven van een politicus valt niet te vergelijken met daadwerkelijke ervaring als parlementariër of minister. Dus hoe veelbelovend het potentieel van Bran ook is, hoe hij het in de praktijk zal doen is nog een open vraag.
- Zijn alwetendheid. We hebben net een arc gehad waarin (onder meer) verkend werd hoe gevaarlijk een massavernietigingswapen (draken) in de verkeerde handen kan zijn, en Bran doet daar in feite weinig voor onder. Kennis is macht, en Bran heeft kennis als geen ander. Misschien gebruikt hij die macht alleen voor goede doeleinden, maar het is moeilijk om daar zeker van te zijn, en op het eerste gezicht is het niet in het belang van de lords en ladies van Westeros om iemand met zoveel macht op de troon te zetten. Zijn massasurveillance heeft verder ook een luguber, totalitair aspect, en er waren een paar hints dat hij niet uitsluitend welwillend is (hij zag bijvoorbeeld Drogon in een visioen over King's Landing vliegen maar vond het blijkbaar niet de moeite waard om die kennis met iemand te delen).
- Zijn gebrek aan motivatie. Bran heeft geen interesse in het koningschap, en in de laatste seizoenen leek hij het grootste deel van zijn tijd met zijn visioenen geoccupeerd te zijn. Is hij toch bereid om zijn plicht te doen? Misschien wel. Maar bij de laatste man die geen koning wilde zijn (Robert) liep dat niet goed af.
- Zijn gebrek aan charisma. Bran is een lege huls, en iedereen lijkt hem maar een maf kereltje te vinden. Charisma is een belangrijke eigenschap voor een heerser, dus dat spreekt niet zijn voordeel.
- Zijn levensduur. De vorige Three Eyed Raven was eeuwenoud. Heeft Bran een vergelijkbare levensduur? In dat geval zal hij mogelijk een paar eeuwen op de troon zitten, en dat is nogal een investering.
- Zijn gebrek aan menselijkheid. Dit is meer een thematisch punt, maar het idee dat iemand die in feite zijn menselijkheid heeft verloren - een lege huls zonder emoties en verlangens - de beste koning zou zijn vind ik een beetje problematisch. Er valt iets voor te zeggen hoor, maar Game of Thrones was voor mij altijd een erg humanistische serie, waarin zowel de goede als de slechte kanten van mensen werden erkend en goede mensen personen zijn die erin slagen om het goede in hen te laten overwinnen. Dat conflict oplossen door in feite alle verlangens weg te doen vind ik een erg kille oplossing voor een serie waarin de personages vaak zo menselijk voelden. Om voort te bouwen op iets wat Ned zij: net als een dapper mens iemand is die zijn angst overwint is een goed mens iemand die erin slaagt om de demonen in hem onder controle te houden.
- En dat zijn slechts wat algemene opmerkingen. Als Bran als personage enige persoonlijkheid zou hebben gehad, en we zouden hebben geweten wat de aanwezige lords en ladies van een heerser wilden, zouden er vast meer redenen voor conflict geweest zijn. Bijvoorbeeld: Yara wilde van Daenerys onafhankelijkheid van de Iron Islands, in ruil voor het beëindigen van hun plunderingen. Wat doet Bran met die belofte? Krijgen de Iron Islands alsnog onafhankelijkheid? Of gaan ze weer aan het plunderen? En hoe zou hij daarop reageren? Nu voelt de keuze voor hem niet zozeer als een pijnlijk compromis maar meer als pure willekeur.
- Zie hier trouwens voor een vermakelijke satire van de Dragonpit-scène. Ik kon er wel om lachen.

Voor de duidelijkheid: ik ben er op zich geen tegenstander van om Bran op de troon te plaatsen. Met al zijn kennis heeft hij een geweldig middel in handen om wijs te kunnen regeren, en door zijn gebrek aan wensen voor hemzelf (hoe dubieus ook) kan hij belangenconflicten onpartijdig oplossen. Mijn probleem zit hem (opnieuw) vooral in het gebrek aan opbouw, en de simpele manier waarop hij de troon wint.


PS: sinds mijn vorige bericht heb ik mijn beoordeling trouwens toch nog maar met een halve ster verlaagd. Uiteindelijk overheerste bij mij toch de teleurstelling: zoveel verhaallijnen zijn op een ongeloofwaardige en/of onbevredigende manier afgehandeld dat in feite de hele serie met terugwerkende kracht is beschadigd. Als dit het vijfde of zesde seizoen geweest was had ik dat misschien makkelijker kunnen slikken, maar dat de serie met zo'n domper eindigt, en mij uiteindelijk zo onverschillig achterlaat, is ontzettend jammer.

avatar van J.Ch.
4,0
geplaatst:
’If you think this has a happy ending, you haven't been paying attention.’

Het laatste seizoen van Game of Thrones was er een van hoge verwachtingen. Daaraan voldoen was vanaf het begin al een schier onmogelijke taak, vanwege de vele samenkomende verhaallijnen, de fantheorieën, het opgedroogde bronmateriaal en de verdeelde meningen over wie er nou eigenlijk op die Iron Throne hoort. Voor velen is het laatste seizoen helaas een teleurstelling gebleken. Een deel van de kritiek vind ik heel begrijpelijk en ik ben het met iedereen eens dat de makers er beter aan hadden gedaan meer afleveringen of zelfs een extra seizoen te maken. Maar om even advocaat van de duivel te spelen: is er een manier te bedenken waarop de serie wel een happy ending had kunnen krijgen, die iedereen tevreden had gesteld? Ik heb met het plot zelf (los van hoe de verhaallijnen al dan niet ontwikkeld werden) weinig problemen, maar dat geldt lang niet voor iedereen. Wat wel voor iedereen geldt is dat we graag hadden gewild dat er meer tijd was geweest voor de ontwikkeling van de verhaallijnen. Hoe zwaar dat telt in je beoordeling zal per persoon verschillen. Omdat ik sterk de neiging heb gaten in plot of ontwikkeling zelf in te vullen, op basis van eerdere seizoenen of eigen fantasie, reken ik dit de serie niet zo zwaar aan. Met name omdat de grote lijnen voor mij allemaal acceptabel dan wel uitstekend zijn. Wat mij uiteindelijk het meest bedroeft aan het eind van dit seizoen, is toch dat Game of Thrones nu voorbij is.

Oké, dit was mijn globale oordeel. Nu volgt mijn gedetailleerde oordeel, en omdat dit het laatste seizoen is, heb ik niet eens geprobeerd het kort te houden.

Wat ik jammer vind:
- de al uitgebreid besproken pacing issues. Het is niet eens dat álles te snel gaat; de eerste twee afleveringen hebben eigenlijk een heel prettig tempo waarin de tijd wordt genomen voor herenigingen van allerlei personages (en zelfs voor joyriden per draak, wat wat mij betreft niet had gehoeven) en de derde aflevering weet bewonderenswaardig goed de spanning gedurende bijna anderhalf uur vast te houden. Maar in andere afleveringen is de tijdsbesteding veel onevenwichtiger. Aflevering 4 en 6 met name beginnen mooi rustig en gaan dan ineens veel te snel, alsof de makers halverwege de teugels hebben verloren. Over dit punt zou ik nog veel langer kunnen doorgaan, maar volgens mij hoeft niemand hier meer verder van overtuigd te worden.
- een punt waar ik eerder over gesproken heb, maar verder eigenlijk nog niemand over gehoord heb: waarom wordt er helemaal geen aandacht meer besteed aan Rhaegar en Lyanna? Zoals ik voorafgaand aan het seizoen schreef:
J.Ch. schreef:
heel iets anders: zouden we nog iets te zien krijgen van Rhaegar Targaryen? Of in ieder geval horen wat zijn motieven waren om in het geheim met Lyanna Stark te trouwen en een heleboel ellende te veroorzaken? Men spreekt altijd over hem als een verstandig man; was dit nou een domme beslissing of heeft hij iets voorzien (dat hun zoon de wereld zou redden of zoiets...)?

Blijkbaar was het inderdaad een domme beslissing à la Romeo en Julia: we kunnen niet trouwen want dan ontstaat er oorlog, maar hé, we houden van elkaar dus laten we het toch maar doen. Dit valt mij oprecht tegen.

Waar ik mee kan leven:
- Bran als koning. Ik had het niet verwacht en sta er niet om te juichen, maar het heeft een zekere logica die het acceptabel maakt. Zoals Animosh hierboven duidelijk maakt zijn er ook wel mitsen en maren te bedenken, maar ik denk dat dit de minst slechte oplossing is. Daenerys op de troon, zoals aan het begin van het seizoen nog waarschijnlijk leek, zou mij zeer hebben teleurgesteld, zelfs al zou ze niet King’s Landing in de as hebben gelegd (daarover later meer); Jon op de troon had op zich gekund, hoewel daar ook wel nadelen aan zouden hebben gekleefd.
- het lot van Jaime en Cersei. Ik had verwacht dat Jaime degene zou zijn die Cersei zou doden, en ik had dat aanvankelijk ook gehoopt. Nu ik dit einde gezien heb, betwijfel ik echter of ik daar wel zo blij mee zou zijn geweest. Na Theons redemption arc zou het misschien te makkelijk, te sprookjesachtig zijn geweest om ook Jaime al het kwade in zichzelf te laten overwinnen. Dit einde voor Jaime heeft iets van een Griekse tragedie en ik begin het hoe langer ik er over nadenk meer te waarderen. Het personage Jaime heeft altijd twee kanten gehad: de man die nobel en eervol wilde zijn, en de man die vanaf de geboorte onlosmakelijk verbonden is geweest met zijn zus. Door zijn belofte te houden om in het Noorden te vechten, en door te sterven in de armen van zijn zus, zijn die twee kanten van hem volledig tot hun recht gekomen zonder elkaar uit te vlakken. Ook Cersei heeft twee kanten; de ambitieuze koningin die over lijken gaat en het kleine meisje dat nooit gewaardeerd werd (door haar vader, door Robert, door zo ongeveer iedereen in King’s Landing). Sinds Cersei op de troon terechtkwam hebben we helaas wat minder van haar menselijke, kwetsbare kant gezien, maar dit komt in de vijfde aflevering terug. Nadat de ambitieuze koningin is gestraft door aan te hebben moeten zien hoe haar rijk letterlijk ineenstort, vindt het kwetsbare meisje troost in de armen van haar broer. En is het niet perfect symbolisch dat ze sterft doordat de muren van haar paleis op haar vallen – verpletterd onder het gewicht van haar ambities?

Waar ik (redelijk tot zeer) tevreden mee ben:
- de opening credits. Detail, maar wat mooi!
- de muziek. Hier zou ik eigenlijk een heel verhaal over moeten schrijven om er recht aan te doen, maar je kunt er beter naar gaan luisteren.
- het acteren van vrijwel de gehele cast. Wat mij betreft steken Lena Headey en Emilia Clarke er bovenuit, wat des te meer opvalt omdat hun personages een soort gespiegelde ontwikkeling doormaken: Cersei verliest de controle en krijgt iets van haar menselijkheid terug, Daenerys verkrijgt steeds meer controle en raakt steeds meer van haar menselijkheid kwijt.
- hoe de personages Theon, Jorah, The Hound, Lyanna en Melisandre aan hun einde komen. Sommige op een manier die ik had verwacht, anderen juist niet, maar allemaal op een manier die past bij hun personage en hun karakterontwikkeling.
- mijn voorspellingen over de rol van Varys zijn uitgekomen, waar ik erg blij mee ben. Niet alleen omdat het een mooi einde is van een wat ondergewaardeerd personage, maar ook omdat het zo mooi past binnen het plot.
- de karakterontwikkeling van Tyrion. Hier heb ik reeds heel veel over geschreven en dat zal ik nu niet allemaal herhalen, laat het volstaan dat ik blij ben dat de ontwikkeling van zijn personage tot dit resultaat heeft geleid.
- Sansa als Queen in the North. Ik vind dat ze één van de beste transformaties van iedereen heeft doorgemaakt. Van een (nogal irritant) naïef meisje, tot willoos slachtoffer, tot pion die het niet lukt om zich te onttrekken aan iedereen die haar manipuleert, tot iemand die met de moed der wanhoop van de muren van Winterfell springt, tot iemand die het Noorden verenigt en haar tirannieke echtgenoot verdrijft, tot verrassend bekwaam regent die afrekent met haar verleden, tot koningin van een koninkrijk waarvoor zij de onafhankelijkheid heeft weten te verkrijgen. Ze is de enige van de belangrijkste vrouwelijke personages die haar macht niet baseert op geld, draken of vechtkunst, maar op talent.
- de keuze om niet The Night King of Cersei maar Daenerys de eindbaas te laten zijn. Nog helemaal los van de kwaliteit van het script en de pacing issues zou dit altijd een controversiële keuze zijn geweest en het getuigt van een zekere moed dat men (de schrijvers, producers, Martin zelf?) hier toch voor gekozen heeft. The Night King was angstaanjagend maar dramatisch weinig interessant (zijn motief voor de wereldheerschappij is uitermate saai). Cersei als ultieme schurk zou voor de hand liggen, maar eigenlijk is zij sinds de dood van haar kinderen ook niet meer zo heel boeiend (tot op het laatst, zoals ik hierboven schreef), omdat zij al haar keuzes al gemaakt heeft en ze sinds het opblazen van de Sept niets meer zou kunnen doen wat ons echt nog zou verbazen. Daenerys daarentegen draagt al sinds het begin van de serie (’I will take what is mine by fire and blood!’ ) een kiem in zich die zou kunnen uitgroeien tot iets heel interessants en gevaarlijks: de rechtvaardige tiran. Had dit beter uitgewerkt kunnen worden? Jazeker. Desondanks zou ik veel meer teleurgesteld zijn geweest als de laatste vijand The Night King of Cersei zou zijn geweest. En dat Jon op een gecompliceerde manier toch nog Azor Ahai geworden is, is een mooie afsluiting voor zijn personage.

Hoogtepunten:
- alle scènes tussen Jaime en Tyrion, maar met name die in aflevering 5. Hun afscheid behoort wat mij betreft tot de meest hartverscheurende scènes in de hele serie.
- Tyrion en Sansa in de crypten. Plottechnisch niet zo belangrijk, maar zo mooi gedaan.
- Daenerys’ speech in de laatste aflevering, inclusief dit shot en Tyrions reactie.
- Jenny of Oldstones. Sentimenteel op precies de goede manier. En het refrein wordt nu, aan het einde van de serie, heel invoelbaar:
I never wanted to leave either.

avatar van Animosh
2,5
geplaatst:
J.Ch. schreef:
een punt waar ik eerder over gesproken heb, maar verder eigenlijk nog niemand over gehoord heb: waarom wordt er helemaal geen aandacht meer besteed aan Rhaegar en Lyanna?

Dat had ik inderdaad ook graag gezien: het gat tussen de eerzame man die Ser Barristan Selmy beschreef ("finest man I ever met"; en zie ook deze scène) en de volwassen man die zijn vrouw en twee kinderen achterliet om met een tienermeisje weg te lopen blijft nu wel erg groot. Één theorie die populair is onder boekenfans (zie hier) is dat Rhaegar geobsedeerd was met de Azor Ahai prophecy en geloofde dat een derde kind nodig was ("the dragon has three heads") om die prophecy uit te laten komen (en zijn vrouw kon geen kinderen meer krijgen). Maar dat is dus speculatie. Meer in het algemeen had ik graag meer uitdieping van de wereld gezien: wat de white walkers nu precies wilden blijft bijvoorbeeld ook erg vaag.

Ze is de enige van de belangrijkste vrouwelijke personages die haar macht niet baseert op geld, draken of vechtkunst, maar op talent.

Sansa blijft voor mij - net als veel van de personages in de latere seizoenen - helaas een personage wiens ontwikkeling op papier erg sterk is maar in de praktijk niet goed geloofwaardig wordt gemaakt. De schrijvers willen ons inderdaad doen geloven dat Sansa zich ontwikkeld heeft tot een intelligente vrouw, maar wat heeft ze in de laatste seizoenen op eigen kracht gepresteerd? Ik zou het niet weten. Ramsay versloeg ze met behulp van Littlefinger (en dat ze op haar moeder lijkt is geen talent), Littlefinger versloeg ze met behulp van Bran (die zag in een visioen door zijn plannen heen), en om de afhankelijkheid van het Noorden hoefde ze haar broer alleen maar te vragen. Nee, voor vrouwen die regeren op basis van talent moet je mijns inziens bij de Tyrell-familie zijn! Margaery en Olenna, daar zou ik een honderd Sansa's voor inruilen.

avatar van 606
4,0
606
geplaatst:
Alathir schreef:
Jammer dat een serie zo moet eindigen. Met de finale zelf kan ik nog wel min of meer leven. Voorspelbaar maar die twist (Bran koning) kan ik wel begrijpen. Maar de twee afleveringen die de 2 meest epische veldslagen uit de tv geschiedenis hadden moeten tonen, zijn compleet gefaald. Geen greintje spanning en de schrijvers schrijven zoals het hun belieft.
géén spanning? Ik beb net de eerste 2 afleveringen gezien en ik voel het wel degelijk vind de dreiging wel erin zitten. Maar goed ik heb totaal geen verwachtingen bij het laatste seizoen en heb ook totaal niks erover gelezen of gezien van te voren. Ik laat me compleet verassen.

avatar van 606
4,0
606
geplaatst:
Ice versus Fire

The Death versus The Living

Wat een vette episode 3, ben overdondert echt vet.

avatar van Threeohthree
2,5
geplaatst:
Lmao,

Ik weet niet of ik nu misschien de troll ga voeren maar dit seizoen voelde echt aan als eentje voor de lolz. Nu viel het begin van het seizoen op zich nog wel mee en was de slag om Winterfell best tof gedaan. Maar net als de rest van het seizoen steekt het gewoon vreemd in elkaar:

Arya slacht 50 undead af maar schiet om een of andere reden in paniek en is doodsbang voor 3 lopende skeletjes. Helemaal in paniek rent ze door de smalle gangetjes in plaats van haar super reflexen en mobiliteit te gebruiken die ze geleerd heeft. Waarom? Oja Beric moest dood en Arya redden zodat zij de Night King kon doden. Ok.

Dany: Hey Jorah come, it is safe back here
Jorah: Nah I'd rather die fighting these 2 Skeletons
Dany: Why?
Jorah: Because it says so in the script
Ok.

Sam ligt op de grond en Edd helpt hem overeind en chillen hem even 5 seconden in het midden van een gigantische battle en hups Edd dood. Ok.

Muziek keuze was wel veel beter tijdens de Battle of Winterfell met wat up-beat piano (vlak voor Theon z'n dood) en Bellen. En verder jammer dat de Night King zo dood moest, maar kon me er ook niet te veel aan ergeren want die kerel hakt iedereen in een halve seconde doormidden dus het moest wel zo eindigen helaas. Maar een epische battle met Arya was vetter geweest natuurlijk. Ook was die Undead dragon echt wel gruwelijk gedaan. En verder was Misandre haar death wel netjes.

Kon slechter maar kon ook zeker beter. Maar helaas werd het enkel minder in de finale. En hoewel het nog wel mooi was om Dany heel King's Landing plat te zien branden (kon haar overigens volledig begrijpen als ze toch geen Koningin kon blijven). Ja, dat kon immers niet want Jon blijkt Aegon Targaryan te zijn en heeft dus meer recht op de troon. Op zich een vette twist maar toen de koning gekozen werd waarom zeiden Bran en Sam niks? Nee hij is gewoon ja oké ben ik wel koning dan... Waar was die hele verhaallijn van Jon dan voor? Nog meer incest en zodat Jon iets meer recht had om Dany te killen? Ok (noteer de mensen die dit schrijven krijgen hier gewoon voor betaald he).

Maar wacht eens even. Wat doet Jon überhaupt in leven???? Op het moment dat hij Dany vermoorde waren enkel Tyrion, de Unsully, en de Dothraki in King's Landing. Tyrion zat in de gevangenis dus Grey Worm heeft dan blijkbaar een raven gestuurd naar iedereen in Westeros en gezegd "Mja Jon heeft de koningin vermoord ik heb hem in een cel kom zo snel mogelijk hier" XD. Nee natuurlijk niet, die hadden hem 50 keer gevierendeeld.

Verder gaan Cersei en Jamie gewoon dood door het puin, en hoewel ik daar op zich nog mee kon leven was het huilen van Tyrion natuurlijk super fake.

En waarom hebben we seizoenen lang gekeken naar het opbouwen van de bovennatuurlijke skills van Bran en Arya als ze het uiteindelijk voor niks relevants gebruiken? Ik hoopte gewoon dat Arya Dany zou vermoorden en met haar face verder zou regeren of iets dergelijks. Of een White Walker zou worden en zo de Night King zou killen. En Bran heeft zijn skills dus gebruikt om te achterhalen dat Jon de rechtmatige troonopvolger is, nou ja blij dat we dat weten zeg.

En Bronn is insta terug en opeens master of coin? Die wist niet eens wat een lening of bank was. Ze doen het er om hoor . Zoals ik al zei dit is echt een seizoen voor de lolz. Ik kan me er ook verder niet te veel aan ergeren maar heb meer gelachen dan in spanning toegekeken.


2.5*

Edit: Dit alternatieve einde had me toch wel weer hyped. Velen waarschijnlijk al gezien, maar ik dacht ik deel het toch even.

avatar van J.Ch.
4,0
geplaatst:
Animosh schreef:
Sansa blijft voor mij - net als veel van de personages in de latere seizoenen - helaas een personage wiens ontwikkeling op papier erg sterk is maar in de praktijk niet goed geloofwaardig wordt gemaakt. De schrijvers willen ons inderdaad doen geloven dat Sansa zich ontwikkeld heeft tot een intelligente vrouw, maar wat heeft ze in de laatste seizoenen op eigen kracht gepresteerd? Ik zou het niet weten. Ramsay versloeg ze met behulp van Littlefinger (en dat ze op haar moeder lijkt is geen talent), Littlefinger versloeg ze met behulp van Bran (die zag in een visioen door zijn plannen heen), en om de afhankelijkheid van het Noorden hoefde ze haar broer alleen maar te vragen. Nee, voor vrouwen die regeren op basis van talent moet je mijns inziens bij de Tyrell-familie zijn! Margaery en Olenna, daar zou ik een honderd Sansa's voor inruilen.


Ik geef Sansa hier toch wat meer credits voor. Jon had de Boltons nooit verslagen als Sansa hem daar niet toe had aangezet, en het getuigt van de groei van Sansa dat ze dat überhaupt heeft geprobeerd (zie jij Sansa uit seizoen 1-4 dat doen?). Het inroepen van de hulp van Littlefinger, achter Jons rug om, noem ik een politieke beslissing die niet geheel zonder gevaar van Sansa zelf was. En ik geloof dat Littlefinger meer redenen had om om Sansa te geven dan het feit dat ze uiterlijk op haar moeder lijkt; volgens mij zag hij iets in haar. Ik vind ook niet dat het uiteindelijk Bran is die door de plannen van Littlefinger heen keek. Allereerst vanwege het feit dat Bran uit zichzelf erg weinig behulpzaam is geweest de laatste paar seizoenen, lijkt me sterk dat hij spontaan tegen Littlefinger in opstand zou zijn gekomen. Daarnaast zie je, zeker als je seizoen 7 opnieuw bekijkt, precies hoe Littlefinger Sansa en Arya tegen elkaar uitspeelt en hoe Sansa dat doorkrijgt. Sansa weet al veel van de misdaden van Littlefinger af, het is niet zo dat Bran die allemaal aan haar geopenbaard heeft. Hij heeft misschien de laatste puzzelstukjes geleverd, maar Sansa had het plaatje al behoorlijk compleet.

Wat ik misschien nog wel het mooiste vind van Sansa's personage, is dat zij duidelijk zoveel geleerd en afgekeken heeft van de mensen om haar heen (wat je zelfs terugziet in haar kapsels, als je daar ooit op let). In het gesprek tussen Sansa en Daenerys in aflevering 2 zie je heel duidelijk Margaery terug. Sansa's openbaring aan Tyrion deed mij dan weer denken aan Littlefinger. Ook lijkt Sansa de enige te zijn die aan ziet komen dat Cersei heus haar troepen niet naar het Noorden stuurt.
En natuurlijk waren Margaery en Olenna erg getalenteerd. Maar zij hebben hun hand overspeeld, zijn daarvoor gestorven en hebben Sansa als enige erfgenaam. Overigens ben ik zeer benieuwd hoe Sansa zich in de boeken gaat ontwikkelen - als die ooit nog afkomen.

avatar van theo79
geplaatst:
Heb een aantal seizoenen van deze serie gezien maar vond het altijd maar een zwaar overrated serie. Vaak saai en persoonlijk vond ik het acteerwerk ook niet heel fantastisch. Ben er op een gegeven moment maar mee gestopt en blij toe.

avatar van J.Ch.
4,0
geplaatst:
Threeohthree schreef:

Sam ligt op de grond en Edd helpt hem overeind en chillen hem even 5 seconden in het midden van een gigantische battle en hups Edd dood. Ok.

Tja, dat gebeurt hè, in veldslagen?

En hoewel het nog wel mooi was om Dany heel King's Landing plat te zien branden (kon haar overigens volledig begrijpen als ze toch geen Koningin kon blijven).

Die reactie had ik nog niet eerder gehoord. Als ik geen Koningin kan zijn zet ik de boel maar in de hens?

Waar was die hele verhaallijn van Jon dan voor? Nog meer incest en zodat Jon iets meer recht had om Dany te killen?

Omdat Jon een Targaryen is, heeft hij een verantwoordelijkheid tegenover The Seven Kingdoms. Hij heeft een claim op de troon, wat een duidelijke rol heeft gespeeld in de teloorgang van Daenerys. Als zij niet van zijn identiteit had geweten, was ze minder paranoïde geweest (niet hoeven te vrezen dat men Jon zou volgen in plaats van haar), als Jon niet van zijn identiteit had geweten had hij vrolijk door kunnen gaan met de incest (en had Daenerys zich geliefd geweten). Vermoedelijk was ze dan met iets minder bloedvergieten alsnog op de troon geëindigd, hoewel ik persoonlijk geloof dat er dan later wel een moment zou komen waarop ze haar vader achterna zou gaan en het recht zou doen zegevieren met fire and blood. Met andere woorden, als Jon geen Targaryen was geweest, had het maar zo gekund dat King’s Landing niet in de as had gelegen. Dat geeft hem niet meer recht om Daenerys te killen, maar wel meer verantwoordelijkheid om de mensen tegen haar te beschermen (we hebben het wel over Jon Snow hè, de enige van de nog levende Starks die Neds tot in het absurde doorgevoerde eergevoel en plichtsbesef lijkt te hebben geërfd).

Verder gaan Cersei en Jamie gewoon dood door het puin, en hoewel ik daar op zich nog mee kon leven was het huilen van Tyrion natuurlijk super fake.

Vond je echt?

En waarom hebben we seizoenen lang gekeken naar het opbouwen van de bovennatuurlijke skills van Bran en Arya als ze het uiteindelijk voor niks relevants gebruiken? Ik hoopte gewoon dat Arya Dany zou vermoorden en met haar face verder zou regeren of iets dergelijks. Of een White Walker zou worden en zo de Night King zou killen. En Bran heeft zijn skills dus gebruikt om te achterhalen dat Jon de rechtmatige troonopvolger is, nou ja blij dat we dat weten zeg.

Nou ja, Arya heeft haar skills gebruikt om The Nigt King te doden, lijkt op zich vrij relevant. En als Bran niet had achterhaald dat Jon een Targaryen was, had Daenerys nu waarschijnlijk op de troon gezeten, zie mijn verhaal hierboven. Hoewel ik het met je eens bent dat Bran met zijn skills meer had kunnen doen (nu ik erover nadenk ben ik toch wel wat teleurgesteld dat hij nooit in een draak gewargd is).


Maar fijn dat je ondanks je kritiek toch met plezier gekeken hebt

avatar van Threeohthree
2,5
geplaatst:
J.Ch. schreef:
Tja, dat gebeurt hè, in veldslagen?


Begrijp me niet verkeerd, ik vind het helemaal prima dat Edd (en Jorah) doodgaan in een veldslag. Ze mogen van mij prima heel lullig dood door een of twee skeletten, het gaat gewoon om de manier waarop. Een typisch genrecliché wat tot in den treure wordt toegepast. Waarom moet dit altijd gebeuren nadat iemand overeind word geholpen, en waarom moet dit altijd gebeuren nadat ze even 5 seconden oogcontact hebben? Als hij gewoon direct na het overeind helpen van Sam weer verder ging met vechten was er niks aan de hand. Kan hij daarna prima dood door een skelet of white walker.

Die reactie had ik nog niet eerder gehoord. Als ik geen Koningin kan zijn zet ik de boel maar in de hens?


Nouja, het is zoals je zegt wel meer dan dat. Ze is gewoon enorm gefrustreerd. Dat in combinatie met haar 'bloed' zorgt dat ze die frustratie omzet in woede wat ik heel goed kan begrijpen als je zojuist hebt vernomen dat je ultieme droom niet meer mogelijk is. Dany had ook wel door dat al veel te veel mensen wisten van Jon dus dat vroeg of laat de aap wel uit de mouw zou komen. Ik kon het overigens ook wel goed begrijpen omdat ik het zelf ook graag wou denk ik. Op dat moment. Jon wil niet echt meer close zijn, Tyrion wil alleen maar diplomatiek, Varys heeft haar verraden en haar beste vriendin is onthoofd. Ze moest op dat moment ongetwijfeld gedacht hebben aan de woorden van Olenna "be a dragon".

Omdat Jon een Targaryen is, heeft hij een verantwoordelijkheid tegenover The Seven Kingdoms. Hij heeft een claim op de troon, wat een duidelijke rol heeft gespeeld in de teloorgang van Daenerys.


Hier heb je wel een punt. Dit draagt er zeker aan bij. Al had ik toch graag meer impact gezien, want het voelt nu gewoon een beetje anticlimactisch aan. Niet dat ik per se Jon op de troon wil hebben, maar Bran had echt even iets moeten zeggen toen er een koning gekozen werd, of het had op een andere manier iets meer belicht kunnen worden. Maar misschien heeft het er ook wel mee te maken dat seizoen 7 en 8 wat overhaast zijn en onderlinge spanning tussen Jon en zus Dany nog niet echt zijn hoogtepunt bereikt had. Verder ook niet zo'n groot punt dat de verhaallijn niet meer gebruikt wordt, want ik blijf er bij dat vrijwel alles interessant is in de Game of Thrones wereld. Je hoort mij ook niet zeuren over een matige verhaallijn in Lucifer, maar Game of Thrones had gewoon meer potentie dat is het meer.

Vond je echt?


Aan de oprechtheid van Tyrion zijn gevoelens tegenover Jamie en Cersei twijfel ik niet over. Over de manier waarop en zijn acteerwerk wel. Het was nu vooral jammerend gepiep, iets wat totaal ongekend is voor Tyrion zijn karakter. Ik had persoonlijk een stille korte traan en een snif meer gepast gevonden.

Nou ja, Arya heeft haar skills gebruikt om The Nigt King te doden, lijkt op zich vrij relevant. En als Bran niet had achterhaald dat Jon een Targaryen was, had Daenerys nu waarschijnlijk op de troon gezeten, zie mijn verhaal hierboven. Hoewel ik het met je eens bent dat Bran met zijn skills meer had kunnen doen (nu ik erover nadenk ben ik toch wel wat teleurgesteld dat hij nooit in een draak gewargd is).


Op zich. Maar was het niet veel vetter geweest wanneer ze Jamie zijn face had gebruikt om bij Cersei te komen, of een white walker zijn face om de Night King te verassen, of überhaupt een battle met de Night King (al was die eigenlijk bestemd voor Jon) en dat zij niet insta dood gaat omdat ze zo snel moved. En dat Bran zijn skills gebruikt om Jon zijn verhaal te ontdekken is zeker goed, maar wel vrij simpel natuurlijk. Ik had er graag iets groters bij gezien, dat hij inderdaad een Dragon ging wargen zodat hij zichzelf of een ander personage kan redden of doden (zoals ook geopperd in het alternatieve einde wat ik postte).


Op het einde zelf na me eigenlijk niet eens echt geïrriteerd dit seizoen maar het kon gewoon zo veel en veel beter. Of het nu is omdat het overhaast klaar moest, of omdat er geen bronmateriaal meer was, of omdat D&D er helemaal klaar mee waren we zullen het nooit weten ben ik bang.

avatar van Animosh
2,5
geplaatst:
J.Ch. schreef:
Wat ik misschien nog wel het mooiste vind van Sansa's personage, is dat zij duidelijk zoveel geleerd en afgekeken heeft van de mensen om haar heen

Voor de duidelijkheid: ik ben het er volledig mee eens dat Sansa zich ontzettend ontwikkelt in de serie - van een naïef, timide meisje tot een assertieve, intelligente heerser. Mijn punt is (wederom) dat de serie die ontwikkeling niet goed uitbeeldt, waardoor de karakterontwikkeling in mijn ogen niet "verdiend" voelt.

In de eerste plaats hebben beide voorbeelden die je noemt het probleem dat Sansa's zogenoemde talent grotendeels op de achtergrond blijft: het doel is primair om de kijker te verrassen, niet om geloofwaardig te maken dat Sansa hoogintelligent is. Zag Sansa inderdaad, zonder de hulp van Bran, door de plannen van Littlefinger heen? Misschien wel, maar daar lag niet de nadruk op: totdat Bran zich mengde en het conflict ineens opgelost was leek Littlefinger er redelijk in te slagen om Sansa en Arya tegen elkaar op te zetten (en dat hij überhaupt enig succes boekte met dat nonsensplan deed mijn mening over Sansa's intelligentie geen goed). En Sansa's keuze om Jon in het duister te houden leek ook meer verrassing als doel te hebben dan dat het nou zo'n strategische beslissing was (als Jon in die strijd gestorven was had ze met haar mond vol tanden gestaan). Daarnaast is assertiviteit iets anders dan intelligentie. Ja, dat ze bereid was om met Littlefinger in zee te gaan toont aan dat ze een stuk assertiever is geworden, maar "talent" heb je daar niet direct voor nodig. En ten slotte: dat ze de enige was die het verraad van Cersei aan zag komen is meer een gevolg van het "dumbing down" van andere personages dan haar inzicht. Een personage slim laten lijken door anderen domme keuzes te laten maken is makkelijk, een personage echt intelligent laten handelen is een kunst.

Overigens denk ik dat ons meningsverschil hier opnieuw een hoop te maken heeft met onze verschillende houding ten opzichte van hoe karakterontwikkeling uitgebeeld en gaten opgevuld moeten worden:
J.Ch. schreef:
Omdat ik sterk de neiging heb gaten in plot of ontwikkeling zelf in te vullen, op basis van eerdere seizoenen of eigen fantasie, reken ik dit de serie niet zo zwaar aan. Met name omdat de grote lijnen voor mij allemaal acceptabel dan wel uitstekend zijn.

De grote lijnen van Sansa's ontwikkeling vind ik namelijk ook prima, maar de uitwerking vind ik erg matig.

avatar van J.Ch.
4,0
geplaatst:
Animosh schreef:
De grote lijnen van Sansa's ontwikkeling vind ik namelijk ook prima, maar de uitwerking vind ik erg matig.

Volgens mij begrijpen wij elkaar (hoewel ik wel benieuwd ben of je er anders over zult denken als je seizoen 6 en 7 nogmaals bekijkt, als je dat nog niet gedaan had). Let's agree to disagree (bij gebrek aan een passende Nederlandse uitdrukking).

avatar van 606
4,0
606
geplaatst:
Ben helemaal stil van aflevering 5 The Bells, die was omg en onverwacht.. pakte anders uit dan ik gedacht en gehoopt had. Zo zie je maar je kan beter niks verwachten van te voren. Had hierin wel medelijden met Tyrion, geloof oprecht dat hij dit wilde voorkomen.

avatar van james_cameron
4,0
geplaatst:
Laatste en minste seizoen van deze overwegend geweldige HBO-serie. Natuurlijk kun als producent nooit iedereen tevreden stellen, maar hier worden veel plotlijnen onnodig afgeraffeld en kun je vraagtekens plaatsen bij heel wat onlogische beslissingen van meerdere personages. Niettemin toch wel weer meeslepend en erg spectaculair, met veel emotioneel rake momenten. Niet helemaal het einde dat ik had gewenst voor de reeks, maar in grote lijnen ben ik wel tevreden.

avatar van brawljeff
4,0
geplaatst:
Ik loop een beetje achter met reviews schrijven, maar Game of Thrones mag natuurlijk nooit achterblijven. Het is waarschijnlijk één van de weinige seizoenen, van welke serie dan ook, waar ik zo erg naar uit heb gekeken. Het is daarnaast ook het seizoen waar ik het meeste met andere over gesproken heb en het meeste over gelezen heb.

Laat ik allereerst zeggen dat ik de reacties op dit seizoen ontzettend overdreven vind. Het is zeker geen hele hoge scores waard en ik begrijp de meeste kritiek wel, maar zo erg is het nu ook weer niet. Uiteraard heeft het voornamelijk te maken met de 'trollen' die ervoor zorgden dat de afleveringen al een negatieve IMDb score hadden, voordat ze werden uitgezonden. Daarnaast zal RR Martin het echt niet heel anders gaan schrijven, maar uiteraard wel gedetailleerder en uitgebreider.

Iedereen is het er mee eens dat het schrijfwerk dit seizoen het grote minpunt is. Voor de rest zit alles zeer goed in elkaar: het camerawerk, de acteerprestaties, de sets, de effecten, de muziek... allemaal niveautje speelfilm. Het is alleen goed te merken dat er wat afleveringen ontbreken. De keuzes die gemaakt zijn door de schrijvers vind ik op zich prima, maar ik had graag willen zien hoe de personages zich naar dat moment hebben ontwikkeld. Het was een soort overzicht van de hoogtepunten van de personages in deze periode, maar het zijn juist de kleine momenten die Game of Thrones goed maken. De achterkamertjespolitiek, het verraad, de dronken conversaties... het hoeft allemaal niet zo bombastisch.

5,0
geplaatst:
Snap alle ophef niet. Uitstekend einde van een mooie serie.

avatar van Richiedoom
4,5
geplaatst:
Nadat de storm een beetje is gaan liggen heb ik het laatste seizoen van GOT gisteren afgerond. Veel kritieken op dit seizoen, en tot op bepaalde hoogte kan ik die kritieken zeker wel begrijpen. Alleen het lijkt alsof veel mensen 'beledigd' zijn dat het verhaal niet op de manier is geëindigd zoals zij het voor ogen hadden. Ik heb zelfs gelezen dat er een petitie in omloop was voor het opnieuw opnemen van dit seizoen, madness!

Het enige wat ik erg jammer vind, en eigenlijk ook al bij het vorige seizoen: waarom niet gewoon 10 afleveringen?! Het voelde af en toe een beetje gehaast aan hoe bepaalde eindjes aan elkaar geknoopt werden, en dit staat in schril contrast met de voorgaande seizoenen. In 10 afleveringen hadden veel meer keuzes en verhaallijnen logischer en minder abrupt kunnen eindigen.

Verder kan ik echt niet meegaan in al het gezeik. Ik heb absoluut vrede met hoe de serie is geëindigd. Dat ik dit het minste seizoen vind en alsnog 4,5* geef zegt toch wel iets. Want wat veel mensen vergeten, alsnog staat dit seizoen kwalitatief gezien zo ver boven vele andere series, maar door teleurstelling bij een aantal mensen wordt er met 1* gestrooid en dat is jammer, verdient dit seizoen niet...

Maar goed, dat is slechts mijn bescheiden meninkje.

avatar van hoffhaan
3,5
geplaatst:
De eerste afleveringen compleet in het donker gefilmd wat niet bijdroeg aan deze serie. Het is een van mijn favoriete series. Ik kan leven met het slot, maar er had naar mijn mening meer in gezeten. 3.5

Gast
geplaatst: vandaag om 13:09 uur

geplaatst: vandaag om 13:09 uur

Let op: In verband met copyright is het op TvMeter.nl niet toegestaan om de inhoud van externe websites over te nemen, ook niet met bronvermelding. Je mag natuurlijk wel een link naar een externe pagina plaatsen, samen met je eigen beschrijving of eventueel de eerste alinea van de tekst. Je krijgt deze waarschuwing omdat het er op lijkt dat je een lange tekst hebt geplakt in je bericht.

* denotes required fields.

Let op! Je gebruikersnaam is voor iedereen zichtbaar, en kun je later niet meer aanpassen.

* denotes required fields.