menu

Hier kun je zien welke berichten Donkerwoud als persoonlijke mening of recensie heeft gemarkeerd.

A'dam - E.V.A. - Seizoen 1 (2011)

Alternatieve titel: Amsterdam en vele anderen

3,0
Eva van de Wijdeven en Teun Luijkx vertolken de twee jonge mensen die met elkaar in aanraking blijven komen en wiens levens in contact staan met (hen onbekende) mede-Amsterdammers. De boel is vlot in beeld gebracht met zijn hippe montage en fijn in het oor liggende muziek. Ze hebben ervoor gekozen om niet met opgebouwde sets te werken, zoals gebruikelijk in dramaproducties, maar het on-the-fly te filmen om zo een sfeer van authenticiteit te creëren. Het is zo een fijne serie die ook nog lekker compact is door de maar acht afleveringen. Mijn grootste struikelblok is de vluchtigheid waarmee zijlijntjes komen en gaan, terwijl de centrale verhaallijn ook niet zo bijzonder sterk is. De serie kijkt zoals hij gepresenteerd wordt: als een vluchtig eerbetoon aan de stad Amsterdam, maar zonder ergens lang genoeg bij stil te staan om werkelijk onder de huid te gaan zitten.

A'dam - E.V.A. - Seizoen 2 (2014)

Alternatieve titel: Amsterdam en vele anderen

3,5
Een zeldzaam geval waar de vervolgserie beduidend beter is dan zijn eerste reeks. De acteurs zitten beter in hun rol, waardoor Adam en Eva eindelijk uitgroeien tot interessante karakters. Ik heb ook meer het gevoel dat de ambities van intermenselijke netwerken rond de grote stad ook wat getemperd zijn. Nu gaat het echt om de vrienden en familie rond de hoofdpersonages en zijn de bijrollen niet meer dan een leuke toevoeging. Daarmee krijgt het een zekere gelaagdheid die het origineel nooit helemaal wist te bereiken.

Wel blijft mijn kritiek overeind dat de rijke verscheidenheid aan personages met verschillende achtergronden wordt neergezet als platte stereotypen. Zeeuwen zijn godvrezende boerenkinkels met een vreselijk accent. Oost-Europeanen komen óf om muziek te spelen óf om criminele activiteiten te bedrijven. Het blijft jammer dat het de verscheidenheid aan verschillende subculturen tekort doet met louter oppervlakkige observaties.

A'dam - E.V.A. - Seizoen 3 (2016)

Alternatieve titel: Amsterdam en vele anderen

3,5
Niet zo goed als het vorige seizoen, maar het blijft een groot pluspunt dat de makers beter de balans houden tussen de belevenissen van Adam en Eva en de vele Amsterdamse passanten. Het seizoen begint met een paar hele sterke afleveringen, waaronder 'Het Mirakel van Amsterdam', 'Kermiskinderen' en 'Brand in Mokum'. Vooral ook omdat de kleine verhaaltjes eromheen een meerwaarde hebben in het grotere geheel. Soms hilarisch, soms morbide. Helaas duurt het tot 'Sail' (aflevering zeven) tot het niveau van die eerste episodes weer wordt gehaald. Het blijkt dan ook dat de serie niet echt ergens naar toe aan het werken was, want 'Chaostheorie' (de slotaflevering) voelt als een wel erg tamme manier om de serie mee uit te zwaaien. Het is leuk aan dit seizoen dat het de bureaucratie op de hak neemt van systeempjes waarmee de levens van zulke verschillende mensen steeds gereguleerd worden, terwijl de personages pas vrijheid en geluk vinden als ze de touwtjes laten vieren. De serie vangt daarmee de bruisende gevoelens die ik zelf ook altijd heb als ik in Amsterdam kom. Een bijzondere serie voor een bijzondere stad.

Adventure Time with Finn & Jake - Seizoen 1 (2010)

Alternatieve titel: Adventure Time, Tijd voor Avontuur

3,5
Ik moet eerlijk bekennen dat het niet meteen liefde was tussen mij en deze drukke, hyperactieve serie. Het is even doorzetten geweest om de surreële wereld en de krankzinnige humor te leren waarderen. Maar onder het compleet bizarre sfeertje zit één van de scherpste animatieseries van de laatste tijd, met intelligente grappen en verhaallijnen die goed in elkaar zitten. Nu ik een zwak heb voor de voornaamste karakters hoop ik dat komende seizoenen ook leuker gaan worden. It's Adventure Time!

Adventure Time with Finn & Jake - Seizoen 2 (2010-2011)

Alternatieve titel: Adventure Time, Tijd voor Avontuur

4,0
Bij het tweede seizoen was óók ik verkocht: de surreële gekte, in combinatie met een plot van epische proporties, levert één van de meest eigenzinnige animatieseries ooit op. Onder het kinderlijk naïeve uiterlijk schuilt een gitzwarte dystopie over een wereld waar iedereen even gek of gestoord is, zelfs de personages die heldenrollen vervullen. Langs de andere kant blijken de schurken vaak een verborgen en ontroerende menselijke kant te bezitten.

Adventure Time with Finn & Jake - Seizoen 3 (2011-2012)

Alternatieve titel: Adventure Time, Tijd voor Avontuur

4,0
De stijgende lijn zet zich onverminderd voort. We krijgen meer inzichten in de mythos achter deze krankzinnige wereld, terwijl het ook onvoorspelbare episodes heeft waarin het met bizarre vondsten komt. Het gaat ook wat meer richting een volwassen lijn die ik lyrisch ga bejubelen naarmate de opvolgende seizoenen hun weg hierheen vinden. Voor (pre-) pubers om te kraaien van plezier om de felle kleurtjes en de hyperactieve stemmetjes, maar het is evengoed geschikt voor een vrijgezelle, kinderloze man als ik (such sad ) die er een behoorlijk cynische kijk op de wereld in ziet.

Adventures of Blinky Bill, The - Seizoen 1 (1993)

Alternatieve titel: Blinky Bill

3,5
Ik was verliefd op de handgetekende animatiestijl en de koddige poppetjes in deze serie, maar ook omdat je met kangoeroes, wallaby's en koala's zo ongeveer het schattigste bij elkaar hebt uit het dierenrijk. Of het de tand des tijds heeft doorstaan wil ik eigenlijk niet weten. Of dat er inmiddels misschien een oerlelijke, zielloze CGI-versie bestaat waarmee de jeugdherinneringen van twintigers en dertigers genadeloos worden vertrapt. Nee, ik koester mijn warme momentjes met 'hey hey Blinky Bill!'

Affaire, De - Seizoen 1 (2015)

3,0
geplaatst:
Meer dan behoorlijke Nederlandse thrillerserie over onderzoeksjournalistiek en grote geopolitieke hangijzers. Het is zo'n serie die (mochten ze het vervolgd hebben) vast betere seizoenen zou opleveren, maar ze gaven er na één seizoen de brui aan. Peter Blok en Kiki van Deursen zijn leuk op elkaar ingespeeld als respectievelijk oude rot in het vak versus het naïeve groentje. Allemaal niet vernieuwend of origineel.

ALF - Seizoen 1 (1986-1987)

3,0
Jeugsentiment waarvan ik het karkas waarschijnlijk beter niet opdreg, want het zou zomaar een stuk slechter kunnen zijn dan het in mijn herinnering is. Ik vond het vooral gaaf dat er een beetje zwarte humor zat in een sit-com met een knuffelbare pop in de hoofdrol. Die ALF is eigenlijk een hypocriete, egoïstische rotzak.

Als de Dijken Breken - Seizoen 1 (2016)

2,0
Soms stuurt God een zondvloed op de mensheid af om ons te testen. Dat de keuze wordt opgeworpen waarin zelfmoord/euthanasie de enige uitweg lijken. Dat een trouwe maîtresse wordt weggespoeld zodat een overspelige echtgenoot opgescheept zit met zijn vrouw en kinderen. Dat een politicus moet accepteren dat er hogere machten zijn dan de Nederlandse politiek of de Europese unie, maar dat God de vader over ons waakt in tijden van nood en onheil. Dat een plichtsgetrouwe gevangenisbewaker en een agressieve gevangene ermee geconfronteerd worden dat zij hun gezin niet altijd kunnen of moeten willen beschermen. Het is een achterhaald wereldbeeld dat je eigenlijk alleen nog terugziet in verguisde Amerikaanse producties als 'God's not Dead'.

'Als de Dijken Breken' (2016) heeft een irritante evangelische agenda, waarmee het inhaakt op belangrijke maatschappelijke issues als de vluchtelingenproblematiek en het wantrouwen in de politiek en rechtstaat. Het is niet dat er religieuze thema's worden aangesneden wat me uiteindelijk tegenstaat, maar de manier waarop het de actualiteit versimpelt door religieuze waarden (vergeving, familie, huwelijkse trouw) door je strot duwt, gaat in de loop van de serie tegenstaan. Ik begrijp niet goed wat Aart Staartjes, Bianca Krijgsman, Gijs Scholten van Aschat en Susan Visser hier te zoeken hebben. Ook omdat er dan eindelijk eens een serie met een hoog budget wordt geproduceerd, maar dan blijkt het weeral een dure preek voor de eigen EO-parochie.

Angry Video Game Nerd, The - Seizoen 1 (2004-2006)

Alternatieve titel: The Angry Nintendo Nerd

4,0
Net als bij 'Nostalgia Critic' is er iets verloren gaan toen James Rolfe het een beetje hoog in zijn bol kreeg en de aandacht ging verleggen naar meer ambitieuze projecten. Deze 'franchise' had het eigenlijk niet nodig dat 'The Angry Videogame Nerd' een typetje zou worden met eigen verhaallijnen en gedoe eromheen. James Rolfe zette gewoon een brilletje op, deed een wit jasje aan en keek chagrijnig terwijl hij oude flutgames speelde. Echt diepzinnig is het allemaal niet, maar het werkt aanstekelijk als AVGN losgaat op nauwelijks speelbare games en je dan ook nog in-game footage ziet van historisch slecht programmeerwerk. Dr. Jekyll and Mr. Hyde, Castlevania 2: Simon's Quest, Bible Games en The Power Glove heb ik meerdere keren gezien.

Ash vs Evil Dead - Seizoen 1 (2015-2016)

3,5
Ongeveer zo bevredigend als uiteenspattende hoofden, emmers bloed, een oneliners spuwende Bruce Campbell en ouderwetse creature design kunnen zijn. Misschien is de serie zelfs beter dan ik had verwacht, want voor een horrorkomedie weet het verrassend goed de willekeurige waanzin aan te vullen met horror/suspense van niveau. Echt ondragelijk eng wordt het niet, maar bij vlagen is het absoluut vakkundig griezelwerk. Het is ook knap hoe de serie nooit gas terug lijkt te nemen; ik heb 'm in twee sessies van vijf afleveringen per keer gezien, en het kijkt nog steeds weg alsof de makers hun voet op het gaspedaal hebben gezet en door blijven knallen. Het budget is dan ook toereikend voor zeer behoorlijke CGI en ambitieuze actiescènes. Een beter script met minder 'die persoon redt die persoon' had het misschien nóg beter gemaakt, maar 'Ash vs Evil Dead' maakt verder precies de juiste keuzes als energieke pulphommage.