menu

Hier kun je zien welke berichten FlorisV als persoonlijke mening of recensie heeft gemarkeerd.

Almost Human - Seizoen 1 (2013-2014)

3,5
Sluit ik me volledig bij aan. Zowel Urban als Ealy waren een feest en het gegeven was boeiend genoeg om op voort te boorduren. Met mindere acteurs had dit al snel een sof kunnen worden.

Maar Urban heeft een nieuwe topserie gekregen, The Boys, met een prachtcast en die vond ik zo mogelijk nog beter. Blij dat hij door mag blijven timmeren want ik heb hem altijd wel gemogen, hoewel ik Dredd zijn beste werk vind.

Boys, The - Seizoen 1 (2019)

4,0
Binnen een aantal dagen de hele serie uitgekeken en genoten. Echt geweldig:
-ijzersterke cast. Misschien heeft Elizabeth Shue nog wel de meeste indruk gemaakt als queen bitch maar eigenlijk zijn veel acteurs erg overtuigend in een gelaagde rol die nooi zwart-wit goed of slecht is. De lui die je in het begin een verschrikkelijke rotzak vind, ga je in andere scenes weer aandoenlijk vinden;
-tof verhaal, een coole twist op iets wat in andere opzichten snel standaard had kunnen worden;
-productiewaarde is top, het ziet er allemaal geweldig uit;
-veel humor. Goede satire op de gemaaktheid van de PR-kant van commercie. Verder wel te vaak onder de gordel en soms ronduit ziek maar meestal goed voor een dikke grijns. Hou er wel rekening mee dat hier meer nadruk op ligt dan op actie of spanning. Maar het is zo goed geschreven dat dit geen enkel probleem is.

Enige minpuntje vond ik die Aziatische griet verder (voegt te weinig toe), verder ben ik ook niet zo'n fan van Frenchie maar ala.

Voor wie nog niet zeker weet wat te verwachten, ik heb de serie ontdekt via
The Drinker Recommends... The Boys - YouTube
en daarin wordt (met een nog vetter accent dan dat van Butcher) goed uiteengezet waarom deze echt de moeite waard is.

Laat maar komen dat 2e seizoen!

Breaking Bad - Seizoen 1 (2008-2009)

4,5
Voor de tweede keer bekeken. Persoonlijk vind ik dit een prima eerste seizoen en heb ik geen enkel probleem gehad met het tempo. Het is nu eenmaal geen actieserie. De spanning neemt natuurlijk in de volgende seizoenen enorm toe maar hier zie je toch al eerste flinke aanzetten, doordat zaken gedaan worden met de compleet onvoorspelbare psychopaat Tuco Salamanca.

Met name de eerste aflevering is een kunststukje. Eigenlijk komt alles wat Breaking Bad zo goed maakt hier al naar voren: een bizarre opening waarna je gedurende de aflevering te weten komt hoe zo iets raars heeft kunnen gebeuren. De nodige visuele details, originele vondsten en humor en het rauwe realisme dat gecombineerd wordt met het excentrieke maken een unieke serie. Het acteerwerk is heel constant en degelijk. Aaron Paul was naast Bryan Cranston een geweldige vondst. Een beetje een mongolenkop maar zo goed voor de rol van Jesse. De prachtige zuidelijke omgeving en het uitstekende camerawerk, naast een spaarzaam ingezette, maar effectieve soundtrack, maken het verder af.

Het enige wat ik minder geloofwaardig vind zijn de motivaties van Walter om meth te gaan produceren. Hij kon gewoon geld krijgen van die voormalige studiegenoot die behoorlijk vermogend geworden is. Trots, het gevoel dat hij zelf als kostwinner moet voorzien en verder een wat wazige historie met zijn voormalige zakenpartner die Grey Matter opgericht heeft, is Walter toen vreemdgegaan met diens vrouw? Het lijkt verder een ego kwestie, omdat hij ergens altijd een sul gebleven is en nu de kans ziet een baas te worden. Hoe dan ook, het voelt teveel als speculatie toch, ergens snap ik de man niet, hij blijft deels ondoorgrondelijk. Is het niet gewoon toch vooral een mooi plot vehikel om een spannende serie omheen te bouwen? Maar waarom dan die studiegenoot introduceren, dat gooi je toch de glazen van je eigen plot in (want geld, veel geld nodig hebben, was een prima motivatie die daarmee wegviel)?

Verder verbaas ik me over de negativiteit van fans richting Skyler. Walter is geen held, vertelt zijn vrouw amper iets of liegt dat hij barst. Zij reageert daar vrij normaal op vind ik.

Dan de kleptomane zus van Skyler. Het is typisch Breaking Bad om allerlei van dit soort vreemde trekjes bij zo'n beetje elk karakter te zien, zonder dat ze perse allemaal uitgewerkt hoeven te worden. De grap is natuurlijk ook dat haar man politieagent is. Misschien had daar mee kunnen worden gedaan maar de focus blijft natuurlijk huize White. En we weten ook niet hoe Jesse zo'n lowlife geworden is maar dat geeft niet.

Breaking Bad - Seizoen 2 (2009)

4,5
Breaking Bad is hier al zo constant van hoog nivo dat ik het moeilijk vind om van sec dit seizoen een heel nauwkeurig cijfer te geven. Het meest briljant zijn hier de introducties van toch wel zeer bijzondere personages, zoals Saul en Gus. En in dit opzicht is bedenker Vince Gilligan in zeer positieve zin the gift that keeps giving. De tragedie van de vader van Jane (en de impact op Jesse) maakte ook indruk.

Ik ben het niet eens met de kritiek op Skyler. Sommige kijkers identificeren zich misschien teveel met liegebeest Walter. Zij voelt nu eenmaal aan dat hij liegt dat hij barst, hij is er ook niet bijzonder goed in (eigenlijk erg goed geacteerd door Cranston, een beetje dat onbeholpene). En daarmee is haar passief aggressieve gedrag vrij begrijpelijk.

Dit seizoen valt extra op door een groot aantal bijzondere intro's met lekker bizarre taferelen, die vaak later pas duidelijk worden gemaakt voor de kijker. Die stuiterende lowrider van Jesse wordt op hilarische wijze ingezet bijvoorbeeld.

De serie blijft een unieke combinatie van soms droge, soms absurde humor met drama, spanning, kleurrijke personages en een prachtige woeste setting. Ik ben nu voor de tweede keer de hele serie aan het kijken en kan echt nog genieten. Niets voelt aan als vulling of wezenloos geleuter. Breaking Bad verdient alle pluimen die het krijgt.

Breaking Bad - Seizoen 3 (2010)

4,5
Fantastisch. Mogelijk het beste seizoen. Lekker veel genieten van alle kleurrijke personages. De keurige maar steeds engere Gus. Zijn stoicijnse klusjesman, droogkloot Mike. De louche, lekker foute advocaat Saul Goodman met steevast de grappigste teksten. De even dodelijke als zwijgzame zonen van Hector Salamanca. Een ongelofelijk goede, bloedstollende scene waarin die twee de confrontatie aangaan met Hank, die daarvoor al steeds meer aan de stress onderdoor gaat. Geweldig acteerwerk van al deze toppers ook.

En je weet dat Gus geen enkele reden heeft Walt te laten leven na zijn grote klus, toch wordt het nergens uitgesproken, pas op het einde van het seizoen, wanneer de spanning een hoogtepunt bereikt. Ook komt het probleem van witwassen aan de orde. Het blijft een intelligente serie. Er zijn geen makkelijke wegen te bewandelen voor wie zich inlaat met de georganiseerde misdaad. Je kunt nog zo slim zijn, zoals Walter, het blijft allemaal verdraait link.

Breaking Bad - Seizoen 4 (2011)

4,5
Dit seizoen draait nog wat meer om Gus Fring, zijn verleden, zijn wrok met Salamanca/Don Eladio en de oplopende spanning tussen hem en Walter. Al met al een ontzettend spannend seizoen dat langzaam opbouwt naar een paar climactische momenten.

Ik ben het absoluut niet eens met opmerkingen over de "saaie" afleveringen. Blijkbaar te weinig pief paf poef maar de dialogen en het acteerwerk blijven ijzersterk, net als de af en toe bizarre humor. Het plot blijft interessante wendingen nemen en hoewel ik me steeds minder kan identificeren met Walter is er altijd wel weer een nieuw conflict te zien dat goed onderbouwd is.

Breaking Bad - Seizoen 5 (2012-2013)

4,5
Hoewel de nieuwe zakenpartner van Walter en co niet in de schaduw kan staan van Gus Fring brengt dit extra lange en laatste seizoen weer genoeg vermaak, spanning en het nodige heftige drama.

Uitschieters qua acteerwerk komen van Aaron Paul (Jesse wordt echt tot het uiterste getergd in dit seizoen) en vooral Dean Norris in de rol van Hank (alleen al die ogen als hij Walter eenmaal door heeft...). Leuk is ook de prominentere rol van de nogal overspannen Lydia. Knap is dat je ook nog steeds genoeg mee kunt leven met Walter, hoe duister hij ook geworden is, hij doet alles om (naar hij denkt) zijn leven te beschermen. En het geld doet er niet meer zo toe, maar hij voelt zich echt iets voorstellen, zich echt leven, als Heisenberg.

Een geweldige laatste aflevering, met toch wel genoeg verassing, zorgt voor een bitter maar bevredigend einde.

Castle Rock - Seizoen 1 (2018)

3,5
Zeker genietbaar maar het deels toch wel boeiende mysterie leidt uiteindelijk tot een vrij vage ontknoping die teveel vragen overlaat aan de kijker waarbij je uiteindelijk een beetje een "Lost" gevoel krijgt. Uitstekende acteurs en lekker sfeertje, maar het weet nog te weinig te raken.

Castle Rock - Seizoen 2 (2019)

3,0
Jammer de bammer. De laatste 5 afleveringen komen niet in de buurt van aflevering 5 en de afwikkeling is erg slap en onbevredigend. Het enige echt sterke aan het hele seizoen was het Annie Wilkes karakter maar wat eromheen was bedacht stelde uiteindelijk weinig voor. Als het niet beter wordt dan dit mag de stekker er van mij meteen uit.

Cobra Kai - Seizoen 1 (2018)

Alternatieve titel: Cobra Kai: the Karate Kid Saga Continues

4,0
Bijzondere serie. Rivalen uit een meer dan 30 jaar oude film, The Karate Kid, keren terug met dezelfde acteurs om hun vete verder op te pakken.

De humor is spaarzaam gedoseerd maar altijd raak. Verder zijn veel karakters vrij goed uitgewerkt, niemand is zwart wit. Het maakt dus ook niet zo uit voor wie je sympathie hebt, Johnny of Daniel (ik heb het eigenlijk voor allebei en dat is een compliment voor de serie).

Het tienergehalte is soms te hoog en wordt helaas iets opgevoerd in de loop van het seizoen. De fijnste scenes zijn toch altijd met Johnny of Daniel.

Daar staat verder bovendien tegenover dat de serie allesbehalve politiek correct is. Er wordt hier en daar goed de draak gestoken met bravere series en de snowflake generatie.

Er worden eigenlijk twee levenshoudingen tegenover elkaar gezet, de aggressieve van Cobra Kai en de meer vreedzame, harmonieuze die de reeds overleden Miyagi onderwezen heeft. Zonder dat er met een vingertje wordt aangewezen wat goed of fout is, daar mag je zelf gelukkig over nadenken. Iedereen maakt fouten en heeft goede en slechte kanten.

Het tempo ligt vrij hoog, er worden behoorlijke sprongen gemaakt hier en daar. De afleveringen duren ook maar een half uurtje maar meestal gebeurt er vrij veel. Niet teveel geleuter en rekwerk, zeer verfrissend.

De karate is verder prima in beeld gebracht maar verwacht geen karrevrachten met actie. De ontwikkeling van de karakters is waar het meeste aandacht wordt besteed. En gelukkig zijn er ook nog personages die weinig moeten hebben van karate en het nodige kunnen relativeren. Want uiteindelijk is het ook een sport waarbij 1 smeerlap met 1 overtreding zo je knieschijf voor de rest van je leven verrot kan maken, zoals iemand die ik kende mij vertelde.

Cobra Kai - Seizoen 2 (2019)

Alternatieve titel: Cobra Kai: the Karate Kid Saga Continues

3,5
Hoewel ik vind dat er wel genoeg gebeurt wordt er ook erg veel geforceerd, zo heeft iedereen opeens een relatie en wordt daar te veel over geneuzeld, het wordt ook teveel een standaard tienerserie met de gebruikelijke soap in plaats van de frisse wind tegenwind tegen politieke correctheid waar het mee begon. De genuanceerde blik op beide kampen houdt het wel boeiend en de spanning ertussen neemt flink toe. Al met al toch wat minder dan het eerste seizoen.

Dark Crystal: Age of Resistance, The - Seizoen 1 (2019)

4,5
Meesterlijk, Jim Henson zou apetrots zijn. In het begin moest ik er toch wat meer inkomen maar met name de laatste afleveringen vlogen voorbij. Het is al met al een sublieme serie geworden met prachtige beelden en muziek, zonder dat het duistere verloren is gegaan. En dat het verhaal een stuk minder zou zijn (wat de VPRO site beweert) is onzin, hier en daar zitten er misschien wat gaten (ik snapte bijvoorbeeld de terugkeer van Aughra in aflevering 10 niet) maar het is zeker onderhoudend. Naarmate je de serie langer volgt herken je de verschillende kleurrijke Skeksis en hun namen ook beter en vanwege het stemmenwerk daarvan genoot ik toch het meest van deze monsterlijke vogels, waarbij vooral de manipulaties van de smiechterige Chamberlain voor de meeste dynamiek in het verhaal zorgen. De stemmen van de meeste poppen bevatten zat bekende acteursnamen maar ze zijn amper te herkennen. Dat is misschien wel een kracht maar toch vind ik het vaak wel leuk als ik stemmen kan herkennen.

De vele verschillende levensvormen zijn allemaal schitterend ontworpen. Hier en daar wordt er beweerd dat de serie het thema racisme behandelt (en dat dit nu in de hele wereld enorm veel erger geworden is, want Trump, ja natuurlijk *zucht*). Gelukkig viel het allemaal reuze mee met politiek correct gevingerwapper want als ik ergens aan de dunne spuitpoep van raak is het dat wel. Het enige wat je ziet is dat er gewoon verschillende Gelfling volkeren zijn met verschillende gebruiken en dat ze elkaar niet allemaal moeten. Met het slavenvolk, de Podlings, krijg je nog het meest te doen en de even dappere als aandoenlijke Hup verwerft daarmee de meeste charmepunten. Het is alles bij elkaar een overtuigende en soms behoorlijk harde en duistere fantasiewereld waarnaar je volledig wordt getransporteerd.

De sets zijn magnifiek. CGI is tot een minimum beperkt, het blijft een groot poppenfeest. De soundtrack maakt het geheel af met een mooie middeleeuwse instrumentatie.

Ik hoop dat dit net zo'n hit wordt als Stranger Things want het verdient een groot publiek.

Enterprise - Seizoen 1 (2001-2002)

Alternatieve titel: Star Trek: Enterprise

3,5
Nogmaals met plezier heel seizoen 1 bekeken en ik moet zeggen dat de serie toch beter uitgebalanceerd is qua karakters dan ik eerder aangaf, niet alleen Archer en (Trip) Tucker zijn goed uitgewerkt. De stoicijnse T'Pol (vrij arrogant in het begin!), de goedgemutste Phlox (doet teveel aan Neelix denken wel), de in het begin nogal overweldigde Hoshi, de overbezorgde Malcolm... ook de minder belangrijke karakters zoals Travis voegen genoeg persoonlijkheid toe. Het is vooral een keuze van de makers om de focus vooral op Archer, Trip en T'Pol te leggen maar die combinatie werkt ook goed. En is heel wat gevarieerder dan Discovery, die echt alleen maar over Michael gaat.

Op zich zelf staande afleveringen, maar een aantal gaan over een terugkerende, complexere verhaallijn: de Temporal Cold War, met de Suliban, die ook in andere afleveringen terugkeren. Zeker de moeite maar mijn favoriete aflevering is 17: Fusion, met de Vulcan sekte die meer emoties toestaat, zeer boeiend.

Het voelt zeker wat ouderwets aan soms maar eigenlijk is dat wel lekker en de serie is toch minder braaf dan zijn voorgangers.

Enterprise - Seizoen 2 (2002-2003)

Alternatieve titel: Star Trek: Enterprise

3,5
Een degelijk tweede seizoen, wederom met vooral standalone afleveringen. Ietsje minder dan het eerste seizoen maar een briljante aflevering is 22, Cogenitor, over iemand uit een ondergeschikte klasse van een vreemde cultuur die door Tucker aangemoedigd wordt zelfstandiger te worden. De noodzaak van een (later nog te ontwikkelen) Prime Directive wordt hierbij, zoals wel in meer afleveringen van Enterprise, op indringende wijze onder de loep genomen.

Enterprise - Seizoen 3 (2003-2004)

Alternatieve titel: Star Trek: Enterprise

3,5
Dit seizoen gaat voornamelijk over de gevaarlijke Expanse, waar ze op zoek zijn naar de Xindi die de mensheid dreigen uit te roeien. Het interessante van dit seizoen is dat er meer ethische grenzen overschreden worden, uit noodzaak om te overleven. Erg constant van niveau maar het hoogtepunt voor mij was Similitude, met de kloon van Tucker.

Verder is het steeds menselijker worden vanT'Pol erg goed geregisseerd (en natuurlijk gespeeld door Jolene Blalock). Regie is opvallend vaak in handen van voormalige Star Trek: Voyager acteurs (die van Tom Paris en met name Belanna Torres).

Enterprise - Seizoen 4 (2004-2005)

Alternatieve titel: Star Trek: Enterprise

3,5
Prima 4e seizoen waarin naar hartelust nog wat meer wordt gespeeld met o.a. alternatieve tijdlijnen. Veel tweedelige afleveringen zorgen voor wat uitgebreidere plots, wat ze interessanter maakt. De enige domper was Terra Prime, met een wel erg eendimensionale en karikaturale vijand, die zo xenofoob is dat alle niet-menselijken de planeet aarde moeten verlaten van hem. Ik verwacht wat meer intelligentie in een script dan dat, met een geloofwaardige antagonist (hoewel het karakter van Peter Weller wel zinnige dingen zei, bijvoorbeeld dat je wel ongelofelijk onnozel moet zijn om iedereen die je maar tegen komt te vertellen waar ze de aarde kunnen vinden). Het beste seizoen is het niet, daarvoor mis ik echte uitschieters, en hoe leuk uitstapjes als Mirror Darkly ook zijn, ze bleven wat oppervlakkig. De laatste aflevering begint veelbelovend en voelt aanvankelijk als een warm bad, maar eindigt nogal suf. Jammer dat het hierbij moest blijven. Zeker als je een stuk of 10 afleveringen van het matige Discovery gezien hebt....

Lone Gunmen, The - Seizoen 1 (2001)

3,5
Erg leuk vond ik dit. Ze vonden het iets te nodig om er ook "mooie" mensen aan toe te voegen, maar het leukste karakter vond ik de wat naieve Byers. Charisma? Ze mogen van mij het charisma hebben van mijn poeperdje, dit zijn antihelden. Echt heel jammer dat het zo snel gecancelled is. Blijkbaar kun je beter een mooie -mensen serie hebben zoals X-files voor goeie kijkcijfers. Mulder en Scully hadden overigens het charisma van een TL-buis.

Mijn favoriete aflevering was die met de aap!

Millennium - Seizoen 1 (1996-1997)

3,5
Sterke serie die grotendeels overeind blijft staan. Toch zijn er zeker minpuntjes ten opzichte van hedendaagse series:
-laag tempo
-wat clichematig gezinsleven van Frank Black. Vrouwlief en kind zijn wel erg engelachtig.
-problematisch is vaak een hier en daar onbevredigend einde.
-de met name aanvankelijk nogal episodische opzet houdt de verhaallijntjes wat vlak.
De serie wordt beter en het laatste seizoen is toch wel het beste.

Millennium - Seizoen 2 (1997-1998)

4,0
De serie spreidt zijn vleugels meer in dit seizoen, die de beste afleveringen bevat van heel de serie. Zo is er eindelijk een wat minder ernstige, erg grappige aflevering, Jose Chung's Doomsday Defense. Die nog wordt overtroffen door het hilarische Somehow Satan Got Behind Me.

De rol van de Millennium group (en daarmee ook die van Terrry O'Quinn) wordt in dit seizoen wat twijfelachtiger, waardoor de serie meer een spanningsboog krijgt om de afleveringen heen. De toevoeging van Kristen Cloke (van Space: Above en Beyond) is ook een goede zet.

A Room With A View is met afstand de sterkste aflevering van het seizoen, geweldig. De duivel neemt hier de gedaante aan van een aantrekkelijke vrouw, Lucy Butler, die bijzonder getalenteerde jongeren aanmoedigt tot middelmaat, ondersteund door het eindeloos herhaalde muziekstuk Love Is Blue van Paul Mauriat.

Millennium - Seizoen 3 (1998-1999)

4,0
Door de samenwerking met Emma Hollis, mooie rol van Klea Scott, het naderende onheil, en het ontbreken van het gebruikelijke erg eendimensionaal warme gezinnetje van Frank Black is dit mogelijk toch wel het beste seizoen. Het is alleen jammer dat de stekker eruit ging.

Mr. Robot - Seizoen 1 (2015)

4,0
Geniaal eerste seizoen met geweldige synth muziek, droog acteerwerk van Malek, een origineel gegeven, behoorlijk accurate technologische elementen (zelfs de Unix scriptjes kloppen) en een fijn sfeertje van paranoia. Door de aparte personages zoals de Wellicks (Tyrell is pervers, maar zijn Angelina Jolie lookalike vrouw is ook apart), de zus van Elliott, zijn vader, complexe relaties daartussen en een oppermachtig E-Corp en daarnaast nog een Dark Army is er genoeg gaande. Het Guy Falkes achtige verzet via de F-society tegen het establishment spreekt ook aan. Helaas zouden de volgende seizoen steeds vager, matiger en slaapverwekkender worden. Het begin van seizoen 4 voelde voor mij definitief als de spreekwoordelijke nachtkaars die uitging.

Mr. Robot - Seizoen 2 (2016)

3,5
Totaal anders dan het eerste seizoen. Dat hoeft niet erg te zijn, maar nergens scenes of muziek die zo memorabel zijn als in het eerste. Het beetje aparte humor dat seizoen 1 nog had is ook compleet verdwenen. Het verhaal boeit ook stukken minder en aan het einde van dit nogal vage seizoen wordt er ook nog een twist gebracht die eerder een nare bijsmaak nalaat dan echt bevredigt.

Mr. Robot - Seizoen 3 (2017)

3,0
Alles wat Mr Robot echt boeiend maakte (maatschappijkritiek, humor, overtuigende paranoia, autisme, een flink tempo) is in dit seizoen allang weg. Het enige dat nog een beetje intrigeert zijn de Dark Army, Whiterose en de maffe Bobby Cannavale. Slaapwandelend sukkelt het seizoen voort met veel een-tweetjes tussen Mr Robot en Elliot, en het is nog net door te komen, maar de plotjes beklijven niet ondanks de slachtoffers die vallen en bepaalde leden van de cast zoals Grace Gummer hebben gewoon te weinig uitstraling. Dynamiek ontbreekt totaal, veel scenes spelen zich gewoon af in 1 ruimte met een hoop gepraat. Visueel is er ook weinig interessants meer te ontdekken.

Je krijgt toch het idee dat de serie gelanceerd is met sterke ideeen voor enkel een eerste seizoen maar dat de koek flink is opgeraakt. Men probeert nieuwe lagen in de machtsstructuur bloot te leggen (oppermachtig geleken bazen blijken een marionet) om een gebrek aan diepgang en intrige te verbloemen. Jammer. Maar zo gaat dat met series. Soms blijven ze boeiend maar gaat de stekker eruit. En soms blijven de series bestaan maar boeien ze totaal niet meer. Ik ben na de eerste aflevering van seizoen 4 nog net niet in slaap gevallen, maar wel definitief afgehaakt.

Stranger Things - Seizoen 3 (2019)

4,0
Prima 3e seizoen dat zich kan meten met het tweede en genoeg twists en vernieuwingen introduceert. De karakters blijven het sterkste punt van de serie, stuk voor stuk kan ik genoeg om ze geven, met uitzondering van de onuitstaanbare Erica, het bijdehante zusje van Lucas. Daar staat wel een beter uitgewerkte Robin, de collega van vetkuif Steve, tegenover. Veel humor verder en natuurlijk de nodige retro muziek, producten, mode en films uit de 80s. Minpuntjes zijn de vele deus ex machina-momenten met El en het te vaak ontbreken van de imposante Mindflayer die wel heel vaak van de aardbodem verdwenen lijkt. Verder vond ik het plot wat minder strak, er worden veel ballen in de lucht gehouden maar ik begreep niet altijd wat het plan was van zowel de pro-als antagonisten. Zo zegt Jonathan dat ze alleen de remkabel van een auto nodig hebben maar werd het mij nooit duidelijk waarvoor.

Blijf verder kijken tot na de credits. Zonder meer 1 van mijn favoriete series. Toch jammer dat er nog maar 1 seizoen komt, maar de jochies worden oud natuurlijk en de Duffer broertjes willen het terecht niet teveel uitmelken.