menu

Hier kun je zien welke berichten AOVV als persoonlijke mening of recensie heeft gemarkeerd.

Archer - Seizoen 7 (2016)

3,5
Toch een behoorlijk goed seizoen van deze grappige serie rond superspion Sterling Archer. Hoewel, in dit seizoen wordt de focus verlegd naar The Figgis Agency, een detectivebureau. Een andere invalshoek voor de tien afleveringen van seizoen 7 dus, maar die worden goed ingevuld.

Qua humor is het net wat minder dan de beste seizoenen, maar ik heb toch nog een heel aantal keren in een deuk (of op z'n minst een halfdeuk) gelegen. De twee Bell Panto-afleveringen zijn ronduit hilarisch (dat politieduo is ook een aangename toevoeging), en hoewel de rode draad doorheen het seizoen me niet zoveel zegt, heb ik vooral van de losstaande afleveringen genoten. Hoewel er in elke aflevering wel terugkerende elementen zitten.

Krieger treedt wat nadrukkelijker op de voorgrond, maar dat is niet altijd even geslaagd. Krieger vind ik het ultieme hit-and-miss-personage in deze reeks.

3,5 sterren

Archer - Seizoen 8 (2017)

3,0
Het zwakste seizoen tot nu toe, maar niet bepaald dramatisch. Dat dit zou afwijken van vorige seizoenen was wel te voorspellen, gezien de finale van seizoen 7. Dit is ook het kortste seizoen, en zie ik vooral als een overgangsseizoen. Want ja, de reeks werd hernieuwd voor nog 'ns twee reeksen!

Dit seizoen speelt zich volledig af in Archer's droomwereld, terwijl hijzelf in coma ligt. Archer is een private eye in het naoorlogse L.A., die de moord op zijn partner Woodhouse (die ook in de werkelijkheid dood blijkt te zijn) wil oplossen, en vervolgens verstrikt raakt in een web waar hij steeds moeilijker uit zal geraken.

Hoewel deze animatieserie ook als actieserie te boek staat, is het toch vooral de humor waar de show het van moet hebben. En die is, toegegeven, van een lager niveau dan - zeker! - de eerste zes seizoenen. Dat komt natuurlijk deels doordat de gekende personages nu een wat andere invulling krijgen, en dat vraagt om gewenning. De setting wérkt minder goed dan die dat in de vorige seizoenen deed, maar ik heb toch geregeld moeten lachen met vooral de capriolen van Archer, maar ook bijvoorbeeld het jazzkwartet.

Het moet wel gezegd dat er dit seizoen enkele leuke gastrollen zijn, met Keegan-Michael Key en Wendell Pierce (Bunk uit The Wire) als jazzmuzikanten en Eugene Mirman (Gene uit Bob's Burgers) als prettig gestoorde broer van Charlotte Vandertunt. Daardoor toch een halfje extra; anders was dit een zéér nipte voldoende geweest.

3 sterren

Atlanta - Seizoen 1 (2016)

4,5
Over deze reeks had ik al wel wat goede dingen gehoord, en nu heb ik de tien afleveringen ook bekeken. Donald Glover ken ik van zijn rol als Troy in Community, maar zijn personage in deze reeks is daar geenszins mee te vergelijken. Atlanta is absurdistisch, bij vlagen bizar en vooral erg grappig!

Atlanta lijkt een kruising tussen een comedyreeks en een sketchshow. Glover (die het spelen van de hoofdrol, ook zowat de bezieler is van de reeks) zet zijn personage erg goed neer; de wat gelaten Earnest Marks, die zijn rappende neef Alfred "Paper Boi" probeert te managen. Daarnaast valt vooral het hilarische personage Darius in positieve zin op; de scène waarin hij zichzelf aan een koffertje heeft vastgeketend en aan zijn maat Paper Boi telkens vraagt of die de sleutel niet heeft, of de scène waarin hij op de schietbaan gaat oefenen op een tekening van een hond; het zijn maar enkele voorbeelden waar ik echt waar dubbel om heb gelegen!

Atlanta onderscheidt zich ook in die zin dat geen enkel personage in elke aflevering te zien is. Je zou wel kunnen zeggen dat een "vaste" cast is van vier personages, met naast Earn, Paper Boi en Darius ook nog Van, de vriendin van Earn. In aflevering 7, B.A.N., komt Glover zelf bijvoorbeeld helemaal niet in beeld. Die - overigens fantastische - aflevering beeldt beeldt een aflevering van de fictieve talkshow Montague (inclusief bevreemdende reclamespotjes) uit, waarin Paper Boi te gast is, en ook vooral met een hilarische reportage over de jongeling Antoine, die zichzelf een blanke man uit Colorado genaamd Harrison Booth voelt. On-be-taal-baar!

De humor heeft vaak ook nog eens een dubbele laag, waardoor de reeks inspeelt op socio-culturele thema's. Zo komt het personage Craig Allen in de negende aflevering (Juneteenth moet de titel overigens zijn) in al zijn enthousiasme voor de Afro-Amerikaanse cultuur op mij net over als een racist met zelfontkenning. Een geniale sneer.

De reeks is ondertussen toch al even uit, en een tweede seizoen zou er volgend jaar komen. Ik weet echter niet of ik daar op zit te wachten. Begrijp me niet verkeerd, want ik heb waarlijk genoten van dit eerste seizoen. Atlanta lijkt me gewoon niet veel baat te hebben bij een vervolg. Al mag het tegendeel altijd bewezen worden.

4,5 sterren

Atlanta - Seizoen 2 (2018)

4,0
Bij het fantastische eerste seizoen zei ik nog dat ik niet zeker was of ik wel op een vervolg zat te wachten, maar toen ik zag dat seizoen 2 er definitief zou komen, keek ik er toch gelijk naar uit. En ook het tweede seizoen is een succes, met veel subtiele humor, absurditeiten en andere bizarre situaties. Ook kan elke aflevering eigenlijk geheel op zichzelf staan en aldus bekeken worden, wat mee de kracht van Atlanta bepaalt.

Barbershop, Teddy Perkins en North of the Border steken er bovenuit, maar het niveau is weer constant en hoog, en ik ben reuze benieuwd wat Glover in de toekomst nog voor ons in petto heeft (al mag dat evengoed met andere projecten).

4 sterren